- دیباچه 1
- پیشینه اخلاق تبلیغات بازرگانی 5
- اشاره 5
- تعریف اخلاق تبلیغات بازرگانی 5
- اهمیت اخلاق تبلیغات بازرگانی 7
- اهداف اخلاق تبلیغات بازرگانی 8
- دیدگاه ها درباره اخلاق تبلیغات بازرگانی 9
- اشاره 15
- اشاره 15
- فصل اول: عوارض فردی 15
- 1. عوارض جسمی 15
- 2. عوارض روانی 16
- اشاره 18
- 1. اقتصاد خانواده ها 18
- فصل دوم: عوارض اقتصادی 18
- 2. اقتصاد کشور 19
- اشاره 19
- ب) نقش تبلیغات در تنظیم تولید 21
- اشاره 23
- 1. نگرش ها 23
- 3. عادت ها 26
- 4. باورها 27
- 5. گروه های مرجع 28
- 6. سبک زندگی 30
- 7. زبان 31
- 8 . پوشش 33
- فصل اول: تبلیغات بازرگانی در تجارت 39
- اشاره 39
- اشاره 39
- بررسی قاعده «لاضرر» درباره تبلیغات بازرگانی 40
- تدلیس در تبلیغات بازرگانی 41
- دروغ در تبلیغات بازرگانی 42
- تبلیغات بازرگانی و دنیاگرایی مردم 44
- فصل دوم: تبلیغات بازرگانی و عدالت اجتماعی 47
- اشاره 47
- اشاره 50
- مسئولیت دست اندرکاران امر تبلیغات 50
- 1. مسئول بودن برابر خدا 50
- ٢. مسئولیت در برابر خود 51
- 4. مسئولیت در برابر دیگر موجودات 52
- آداب تبلیغات بازرگانی1 53
- 1. زینت نکردن کالا 53
- اشاره 53
- اشاره 55
- اشاره 55
- فصل اول: خط مشی ها 55
- 1. رعایت ارزش های اسلامی و فرهنگی جامعه 55
- 4. در نظر گرفتن رفاه تمامی افراد جامعه 61
- 5. پاسخ گویی به نیازها و ایجاد نکردن نیازهای کاذب 62
- 6. نداشتن دید ابزاری نسبت به انسان ها 66
- 7. پرداخت نکردن هزینه های گزاف برای تبلیغات 69
- اشاره 73
- 1. انعکاس ساده زیستی به جای تجمل گرایی 73
- فصل دوم: اصول 73
- 2. تبلیغ قناعت به جای اسراف 74
- 3. انعکاس کار و تولید به جای رفاه زدگی و مصرف گرایی 76
- 4. تبلیغ نکردن مدگرایی 79
- 5. ترویج نکردن بیگانه پرستی و خودکم بینی 81
- 6. پرهیز از دامن زدن به چشم و هم چشمی ها 83
- 7. ترویج نکردن پرخوری و شکم بارگی 84
- 8. پرهیز از دروغ 85
- 9. پرهیز از اغراق 86
- 11. دادن اطلاعات کافی درباره محصول 87
- 10. پرهیز از فریب و نیرنگ 87
- 12. سوءاستفاده نکردن از یافته های روان شناسی برای تسلط بر مخاطب 88
- 13. استفاده درست از جاذبه ها 90
- اشاره 90
- ج) جاذبه خنده و طنز 91
- ب) جاذبه احساسی 91
- د) جاذبه ترس 92
- ه) جاذبه اخلاقی 94
- و) جاذبه دو جنبه ای و یک جنبه ای 95
- 14. تبلیغ نکردن کالاهای زیان آور 96
- 15. مقایسه نکردن کالای خود با کالای رقیبان 96
- 16. بدگویی نکردن از کالای رقیبان 97
- 17. پرهیز از نمایش غیرواقعی کالا 98
- 18. پرهیز از تکرار زیاد تبلیغ برای کالاهای غیرضروری 99
- 20. نداشتن بدآموزی برای کودکان 100
- 23. پیش گیری از پیدایش احساس حقارت کودک در تبلیغات کالاهای مربوط به کودکان 104
- 24. پرهیز از تکرار زیاد تبلیغ مربوط به کودکان 105
- 25. استفاده از واژگان فارسی در تبلیغ کالا و پرهیز از اصطلاحات نامأنوس خارجی 106
- 26. استفاده نکردن از نام های غربی برای کالاها 107
- 27. استفاده نکردن از زنان و دختران با هدف جذابیت بخشی آگهی 108
- 28. پوشش و آرایش متناسب با ارزش های اسلامی و عرف جامعه 112
- 29. توهین نکردن به فرد، گروه، قشر یا قومیتی خاص 115
- 30. رعایت عفت کلام، ادب و احترام 116
- 31. نشان دادن عطوفت و رحمت به جای خشونت و قساوت 117
- 32. پخش نکردن روابط ناصحیح بین افراد خانواده 118
- 35. تحقیر نکردن کالای ایرانی در برابر کالای خارجی 120
- 34. تبلیغ نکردن و نشان ندادن کالاهای حرام 120
- 37. ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست 121
- 36. استفاده نکردن از موسیقی های مبتذل 121
- 38. تناسب زمانی میان پخش آگهی با نوع کالای تبلیغی 122
- اشاره 123
- صدا و سیما و تدوین منشور اخلاقی 123
- پرسش های مردمی 125
- پرسش های کارشناسی 125
شده و از دهه 1920 م، دانشمندان علوم اجتماعی را نیز به یاری طلبیده است. پس از ورود محققان علوم اجتماعی به عرصه تبلیغات و آگاهی به میزان تأثیرگذاری آن، سیل انتقادها به سوی آن سرازیر شد.(1)
اختراع تلویزیون، نقطه عطفی در تاریخ تبلیغات تجاری به شمار می آید. قدرت و محبوبیت تلویزیون، خیلی زود سبب شد که این وسیله به عنوان مهم ترین رسانه تبلیغاتی مورد هجوم شرکت ها قرار گیرد و تبلیغات انواع کالاها و خدمات، از طریق آن انجام گیرد. از آن پس، به همان میزان که استفاده از تلویزیون به عنوان رسانه تبلیغاتی بیشتر می شد، میزان موارد غیراخلاقی موجود در تبلیغات تجاری تلویزیون و انتقادهای وارد بر آن نیز بیشتر و پررنگ تر می شد.
تاریخچه تبلیغات بازرگانی در ایران را می توان به دو دوره پیش و پس از انقلاب تقسیم کرد. باید گفت تبلیغات تجاری در ایران، سابقه ای 150 ساله دارد. موضوع نخستین آگهی تجاری در ایران، فروش یک باب خانه در محله شاه عبدالعظیم بود که در سال 1267 ه . ق در شماره چهارم روزنامه وقایع اتفاقیه درج شد. با ورود تلویزیون به ایران و رواج نسبی آن نزد مردم، تبلیغات تجاری تلویزیون نیز آغاز شد. با افزایش درآمد نفت در دهه 50، شرکت های بزرگ رفته رفته شکل گرفت؛ در حالی که رسانه های اندکی برای تبلیغ وجود داشت؛ یعنی تنها یک شبکه تلویزیونی که در سال های حکومت رژیم پهلوی، به دو شبکه افزایش یافت. در آن دوره، تبلیغات در آغاز راه بود و پایه های محکمی نداشت و بیشتر، از تبلیغات تجاری در غرب تأثیر می پذیرفت و معیارها و ارزش های فرهنگی و اسلامی را در نظر نمی گرفت. پس از
1- مهدخت بروجردی علوی، بررسی ساختاری و محتوایی پیام های بازرگانی تلویزیون، مجموعه مقالات نخستین همایش و نمایشگاه صنعت تبلیغات ایران، تهران، اداره کل تبلیغات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1379، چ 1، صص 154 و 155.