اخلاق تبلیغات بازرگانی صفحه 62

اسباب بازی ها، پوشاک، لوازم مدرسه و... ، به کودکانی که خانواده هایشان توانایی خرید این محصولات را ندارند هیچ توجهی نمی شود. به تصویر کشیدن کودکانی با دهان های انباشته از خوراکی های لذیذ، در لباس هایی شیک و گران قیمت و غرق در بازی با اسباب بازی های جذاب، سبب پدید آمدن عقده های حقارت، کم رویی، افسردگی و بسیاری مسائل و دشواری های دیگر در کودکان خانواده های معمولی می شود.

پخش تبلیغات تلویزیونی و میان برنامه های عادی تلویزیون، بی توجهی به حقوق بینندگانی است که مخاطب آن تبلیغ نیستند و تولید کالاهای لوکس و تجملاتی که مصرف کننده آن تنها قشر اندکی از جامعه است، باعث هدر رفتن منابعی می گردد که به تمام مردم اختصاص دارد. ازاین رو، کارشناسان از دست اندرکاران امر تبلیغات می خواهند که مسئولیت اجتماعی خود را جدی بگیرند و بدانند که در داخل یک سیستم اجتماعی بزرگ تر فعالیت دارند و نسبت به غیرمشتریان نیز متعهدند.

5. پاسخ گویی به نیازها و ایجاد نکردن نیازهای کاذب

کارکرد تبلیغ در گذشته، آگاهی دادن به مردم درباره محصولات گوناگون بوده است، ولی با گذشت زمان و تغییر شرایط جوامع، تغییر شرایط تولید، تغییر چگونگی تقاضا از نظر کیفیت و کمیت و گوناگون شدن روش های استفاده از این پدیده، دچار تغییر نسبی کارکردی شده است؛ یعنی امروزه در کنار کارکرد پیشین، نقش دیگری نیز یافته است که بسیار اهمیت دارد و آن ایجاد نیاز است. پدیده تبلیغ به عنوان یکی از اجزای مورفولوژیک جامعه، در ایجاد یا بالفعل کردن نیاز، نقش اساسی دارد. جامعه شناسان با تکیه بر بعد اجتماعی نیاز، آن را بیشتر تلقین شده از سوی جامعه می دانند و بر تأثیر محرک های بیرونی، یعنی عوامل اجتماعی که از جمله آنها تبلیغات است، بر ایجاد نیاز تأکید می کنند. دسته ای از نیازها، طبیعی اند یا به بیان دیگر، فطری