- دیباچه 1
- پیشینه اخلاق تبلیغات بازرگانی 5
- اشاره 5
- تعریف اخلاق تبلیغات بازرگانی 5
- اهمیت اخلاق تبلیغات بازرگانی 7
- اهداف اخلاق تبلیغات بازرگانی 8
- دیدگاه ها درباره اخلاق تبلیغات بازرگانی 9
- اشاره 15
- اشاره 15
- فصل اول: عوارض فردی 15
- 1. عوارض جسمی 15
- 2. عوارض روانی 16
- 1. اقتصاد خانواده ها 18
- اشاره 18
- فصل دوم: عوارض اقتصادی 18
- 2. اقتصاد کشور 19
- اشاره 19
- ب) نقش تبلیغات در تنظیم تولید 21
- اشاره 23
- 1. نگرش ها 23
- 3. عادت ها 26
- 4. باورها 27
- 5. گروه های مرجع 28
- 6. سبک زندگی 30
- 7. زبان 31
- 8 . پوشش 33
- فصل اول: تبلیغات بازرگانی در تجارت 39
- اشاره 39
- اشاره 39
- بررسی قاعده «لاضرر» درباره تبلیغات بازرگانی 40
- تدلیس در تبلیغات بازرگانی 41
- دروغ در تبلیغات بازرگانی 42
- تبلیغات بازرگانی و دنیاگرایی مردم 44
- فصل دوم: تبلیغات بازرگانی و عدالت اجتماعی 47
- اشاره 47
- 1. مسئول بودن برابر خدا 50
- اشاره 50
- مسئولیت دست اندرکاران امر تبلیغات 50
- ٢. مسئولیت در برابر خود 51
- 4. مسئولیت در برابر دیگر موجودات 52
- آداب تبلیغات بازرگانی1 53
- 1. زینت نکردن کالا 53
- اشاره 53
- اشاره 55
- اشاره 55
- فصل اول: خط مشی ها 55
- 1. رعایت ارزش های اسلامی و فرهنگی جامعه 55
- 4. در نظر گرفتن رفاه تمامی افراد جامعه 61
- 5. پاسخ گویی به نیازها و ایجاد نکردن نیازهای کاذب 62
- 6. نداشتن دید ابزاری نسبت به انسان ها 66
- 7. پرداخت نکردن هزینه های گزاف برای تبلیغات 69
- فصل دوم: اصول 73
- 1. انعکاس ساده زیستی به جای تجمل گرایی 73
- اشاره 73
- 2. تبلیغ قناعت به جای اسراف 74
- 3. انعکاس کار و تولید به جای رفاه زدگی و مصرف گرایی 76
- 4. تبلیغ نکردن مدگرایی 79
- 5. ترویج نکردن بیگانه پرستی و خودکم بینی 81
- 6. پرهیز از دامن زدن به چشم و هم چشمی ها 83
- 7. ترویج نکردن پرخوری و شکم بارگی 84
- 8. پرهیز از دروغ 85
- 9. پرهیز از اغراق 86
- 11. دادن اطلاعات کافی درباره محصول 87
- 10. پرهیز از فریب و نیرنگ 87
- 12. سوءاستفاده نکردن از یافته های روان شناسی برای تسلط بر مخاطب 88
- 13. استفاده درست از جاذبه ها 90
- اشاره 90
- ج) جاذبه خنده و طنز 91
- ب) جاذبه احساسی 91
- د) جاذبه ترس 92
- ه) جاذبه اخلاقی 94
- و) جاذبه دو جنبه ای و یک جنبه ای 95
- 14. تبلیغ نکردن کالاهای زیان آور 96
- 15. مقایسه نکردن کالای خود با کالای رقیبان 96
- 16. بدگویی نکردن از کالای رقیبان 97
- 17. پرهیز از نمایش غیرواقعی کالا 98
- 18. پرهیز از تکرار زیاد تبلیغ برای کالاهای غیرضروری 99
- 20. نداشتن بدآموزی برای کودکان 100
- 23. پیش گیری از پیدایش احساس حقارت کودک در تبلیغات کالاهای مربوط به کودکان 104
- 24. پرهیز از تکرار زیاد تبلیغ مربوط به کودکان 105
- 25. استفاده از واژگان فارسی در تبلیغ کالا و پرهیز از اصطلاحات نامأنوس خارجی 106
- 26. استفاده نکردن از نام های غربی برای کالاها 107
- 27. استفاده نکردن از زنان و دختران با هدف جذابیت بخشی آگهی 108
- 28. پوشش و آرایش متناسب با ارزش های اسلامی و عرف جامعه 112
- 29. توهین نکردن به فرد، گروه، قشر یا قومیتی خاص 115
- 30. رعایت عفت کلام، ادب و احترام 116
- 31. نشان دادن عطوفت و رحمت به جای خشونت و قساوت 117
- 32. پخش نکردن روابط ناصحیح بین افراد خانواده 118
- 35. تحقیر نکردن کالای ایرانی در برابر کالای خارجی 120
- 34. تبلیغ نکردن و نشان ندادن کالاهای حرام 120
- 37. ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست 121
- 36. استفاده نکردن از موسیقی های مبتذل 121
- 38. تناسب زمانی میان پخش آگهی با نوع کالای تبلیغی 122
- اشاره 123
- صدا و سیما و تدوین منشور اخلاقی 123
- پرسش های مردمی 125
- پرسش های کارشناسی 125
پیروزی انقلاب اسلامی، به دلایلی مانند غلبه گرایش ضدسرمایه داری در سال های اول انقلاب، فضای فرهنگی ویژه سال های جنگ تحمیلی، شرایط تولید و توزیع کالاهای اساسی که هیچ ضرورتی برای تبلیغ آنها احساس نمی شد و نبود شرایط رقابت کامل در بازار، میدان کار تبلیغات، کوچک و کوچک تر شد؛ به گونه ای که تا سال های پایانی جنگ، تنها تبلیغ تجاری تلویزیون، تبلیغات بانک ها بود که آنها نیز همگی دولتی بودند. پس از پایان جنگ و با آغاز دوران جدیدی از حیات اقتصادی کشور و افزایش شرکت های تولیدی و گسترش خصوصی سازی، بار دیگر تبلیغات تجاری اهمیت یافت، ولی این بار برخلاف پیش از انقلاب، به دلیل فضای ارزشی حاکم بر جامعه که به تبلیغات به دید یک پدیده مشکوک و مخرب غربی می نگریست، از همان آغاز با حرف و حدیث های فراوان درباره ضرورت داشتن یا نداشتن تبلیغات، زیان های فردی و اجتماعی، باید و نبایدها و راهکارهای کنترل و بومی کردن آن آغاز شد که این روند نیکو، همچنان ادامه دارد.
اهمیت اخلاق تبلیغات بازرگانی
در آیه هایی از قرآن مجید که به علل سقوط و فروپاشی اقوام و تمدن ها پرداخته است، فساد اقتصادی از جمله مفاسدی معرفی شده است که به نزول بلا و نابودی اقوام و تمدن ها می انجامد. برای مثال، فسادی که در میان قوم حضرت شعیب علیه السلام_ پیامبر قوم مدین _ معرفی می شود، جنبه اقتصادی دارد.
حضرت شعیب علیه السلام به قوم خود می فرماید:
أَوْفُوا الْکَیْلَ وَ لاتَکُونُوا مِنَ الْمُخْسِرینَ. وَزِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقیمِ وَ لا تَبْخَسُوا النّاسَ أَشْیاءَهُمْ وَ لا تَعْثَوْا فِی اْلأَرْضِ مُفْسِدینَ وَ اتَّقُوا الَّذی خَلَقَکُمْ وَ الْجِبِلَّهَ اْلأَوَّلینَ. (شعراء: 181 _ 184)
ای مردم! سنگ تمام بدهید و از کم فروشان نباشید. با ترازوی مستقیم وزن کنید و اجناس را از مردم کم مگذارید و در زمین به فساد کاری برنخیزید