اخلاق تبلیغات بازرگانی صفحه 73

اختصاص یابد که مخاطب آن تنها قشر خاصی از جامعه هستند؟ و بسیاری «چرا»های دیگر که متصدیان امر تبلیغات در کشور باید بدان ها پاسخ گویند.

فصل دوم: اصول

اشاره

فصل دوم: اصول

زیر فصل ها

1. انعکاس ساده زیستی به جای تجمل گرایی

2. تبلیغ قناعت به جای اسراف

3. انعکاس کار و تولید به جای رفاه زدگی و مصرف گرایی

4. تبلیغ نکردن مدگرایی

5. ترویج نکردن بیگانه پرستی و خودکم بینی

6. پرهیز از دامن زدن به چشم و هم چشمی ها

7. ترویج نکردن پرخوری و شکم بارگی

8. پرهیز از دروغ

9. پرهیز از اغراق

10. پرهیز از فریب و نیرنگ

11. دادن اطلاعات کافی درباره محصول

12. سوءاستفاده نکردن از یافته های روان شناسی برای تسلط بر مخاطب

13. استفاده درست از جاذبه ها

14. تبلیغ نکردن کالاهای زیان آور

15. مقایسه نکردن کالای خود با کالای رقیبان

16. بدگویی نکردن از کالای رقیبان

17. پرهیز از نمایش غیرواقعی کالا

18. پرهیز از تکرار زیاد تبلیغ برای کالاهای غیرضروری

19. القا نکردن وابستگی آسایش و سلامتی در استفاده از یک کالا

20. نداشتن بدآموزی برای کودکان

21. سوءاستفاده نکردن از سادگی کودکان و تحریک نکردن احساسات آنان

22. اجتناب از هدف قراردادن کودکان در تبلیغات کالاهای مربوط به بزرگ سالان

23. پیش گیری از پیدایش احساس حقارت کودک در تبلیغات کالاهای مربوط به کودکان

24. پرهیز از تکرار زیاد تبلیغ مربوط به کودکان

25. استفاده از واژگان فارسی در تبلیغ کالا و پرهیز از اصطلاحات نامأنوس خارجی

26. استفاده نکردن از نام های غربی برای کالاها

27. استفاده نکردن از زنان و دختران با هدف جذابیت بخشی آگهی

28. پوشش و آرایش متناسب با ارزش های اسلامی و عرف جامعه

29. توهین نکردن به فرد، گروه، قشر یا قومیتی خاص

30. رعایت عفت کلام، ادب و احترام

31. نشان دادن عطوفت و رحمت به جای خشونت و قساوت

32. پخش نکردن روابط ناصحیح بین افراد خانواده

33. استفاده نکردن از نام های مقدس و واژگان دارای بار ارزشی برای کالاهای نامرتبط

34. تبلیغ نکردن و نشان ندادن کالاهای حرام

35. تحقیر نکردن کالای ایرانی در برابر کالای خارجی

36. استفاده نکردن از موسیقی های مبتذل

37. ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست

38. تناسب زمانی میان پخش آگهی با نوع کالای تبلیغی

1. انعکاس ساده زیستی به جای تجمل گرایی

یکی از صفات اخلاقی پسندیده در اسلام، ساده زیستی است. پیامبر گرامی صلی الله علیه و آلهو امامان معصوم علیهم السلام و عالمان و دانشمندان مسلمان در طول تاریخ، ساده زیست بوده اند و آن را ارزش دانسته اند. البته هر چند ساده زیستی خود موضوعیت ندارد، ولی بی گمان برای سعادت انسان جنبه طریقت دارد. ساده زیستی سبب فارغ شدن ذهن و قلب انسان از توجه به دنیا و ظواهر آن می شود و زمینه تعالی معنوی را در انسان به وجود می آورد.

نقطه مقابل ساده زیستی، تجمل گرایی است که حالات و صفات نکوهیده ای را در پی دارد. تجمل گرایی، ذهن انسان را از توجه به امور معنوی و هدف زندگی بازمی دارد. در حکومت اسلامی که وظیفه به کمال رسانیدن انسان ها را بر عهده دارد، هیچ چیزی نباید افراد را به تجمل گرایی و دل بستگی به دنیا تشویق کند. برابر اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، «ایجاد محیط مساعد برای رشد فضایل اخلاقی بر اساس ایمان و تقوا و مبارزه با کلیه مظاهر فساد و تباهی» از وظایف دولت است. دولت نباید به هیچ سازمان، نهاد، رسانه یا حزبی اجازه دهد که «مظاهر فساد و تباهی» را ترویج کنند. اگر این انقلاب به بار نشست، به دست مردمی بود که از تجملات به دور بودند و اگر این ملت توانست هشت سال جنگ نابرابر را اداره کند، به واسطه همین سادگی و دل بسته نبودن به زر و زیور دنیایی بود. تجمل گرایی که