نوجوانان و آموزه های اخلاقی در سیره امام حسین علیه السلام صفحه 61

معاویه را بر می شمرد و می افزود که او با گماردن مزدورانی در شهرها، مرزهای اسلام را مورد تجاوز قرار داده و قوانین خدا و رسولش را به بازی گرفته است: «شما ای رادمردان! مجاری امور را به دست گیرید و حرام و حلال را از هم جدا کنید و در برابر ستمگران به پا خیزید و دیگران را از فتنه ها و فسادهای حاکم زمان آگاه کنید».(1) همین گونه است نامه امام به برادرش محمّد حنفیه که در آن چنین نوشته است: « ... من از روی خودخواهی یا برای خوش گذرانی و فساد و ستمگری از مدینه بیرون نمی روم، بلکه هدف از این سفر، امر به معروف و نهی از منکر است و خواسته ام از این حرکت، اصلاح مفاسد و زنده کردن سنت و قانون جدّم رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم و راه و رسم پدرم علی علیه السلام است. پس هر کس این حقیقت را از من بپذیرد و از من پیروی کند، راه خدا را پذیرفته است و هر کس ردّ کند و از من پیروی نکند من با صبر و استقامت، راه خود را در پیش خواهم گرفت تا خداوند میان من و این افراد حکم کند که او بهترین حاکم است».(2)

خیرخواهی

خیرخواهی

امام حسین علیه السلام آماده شهادت بود، ولی کوشش می کرد تا از خون ریزی و ریخته شدن خون اهل بیت و اصحابش جلوگیری کند. از این رو، امام حسین علیه السلام پس از ورود عمرسعد به زمین کربلا، به وی پیام فرستاد که