سیره اخلاقی علما صفحه 78

کتاب های قطور و گران قیمت را رها کرده و به کتاب­های جیبی و کوچک پرداخته اید؟ شیخ پاسخ داد: روزی از خیابان­های بیروت عبور می­کردم، دیدم جوانی درحالی که با یک دست ساندویچ می­خورد، با دست دیگرش کتابی جیبی گرفته و مشغول خواندن است. اگر کتاب بزرگ بود، نمی شد به راحتی از آن استفاده کرد. البته ایشان بعدها کتاب های بزرگ و قطور نیز تألیف کرد.(1)

فریاد رسی

فریاد رسی

دکتر محمود بروجردی، داماد حضرت امام می گوید: در اوایل سال 59، پیش از آنکه امام خمینی رحمه الله به جماران بروند، در محله دربند زندگی می کردند. شبی حاج سید احمد خمینی رحمه الله، تنهایی با خودرویی (چروکی چیف) به خانه ما آمدند. وقت برگشتن، من نگران ایشان بودم و تأکید کردم به محض رسیدن، به من زنگ بزند. براساس فاصله و مسیر خانه خودمان و ایشان، زمان را محاسبه کردم و دیدم حاج سید احمد حدود نه دقیقه تأخیر کرده است. خیلی نگران شده بودم و مرتب قدم می زدم. وقتی تلفن به صدا درآمد، به سرعت گوشی را برداشتم و بدون مقدمه پرسیدم: چرا دیر کردی؟ حاج احمد آقا گفت: « به جدم قسم! کار خیری انجام دادم؛ البته اگر خدا قبول کند.» سپس ادامه داد: «خانم و آقایی با پنج بچه، در خیابان منتظر وسیله بودند. دیدم ماشین ها آنها را مشکل سوار می کنند. به همین خاطر، آنها را سوار کردم و به مقصدشان رساندم و علت تأخیر من همین امر بود».(2)