- دیباچه 1
- عاقبت 4
- کاربرد پژوهش در صدا و سیما 5
- پیشینه پژوهش 5
- اشاره 7
- ایمان واقعی 7
- عوامل فردی عاقبت به خیری 7
- محبت به اهل بیت علیهم السلام 8
- صبر 10
- رضا و تسلیم 12
- بندگی و عبادت در جوانی 13
- هدایا و خیرات پس از مرگ 15
- شهادت در راه خدا 16
- توبه 19
- بردباری و گذشت 22
- سپاس گزاری 24
- احسان و نیکوکاری 25
- ایثار 27
- حق پذیری و عناد نداشتن 29
- خدمت به مردم 30
- احسان به پدر و مادر 32
- تعلیم و هدایت 33
- تفکر و تعقل 35
- انفاق 37
- فصل دوم: عوامل بدعاقبتی 39
- اشاره 39
- دشمنی با ائمه علیهم السلام 39
- دل بستگی به دنیا 41
- شناخت حق و عدم یاری آن 42
- تکبر و غرور 44
- ستم و بی عدالتی 46
- ترک صله رحم 47
- عقوق والدین 50
- دوست و هم نشین بد 54
- رواج فحشا و فساد در جامعه 56
- کتاب نامه 58
لبخندی بر لبانش بود، گفت: ابابصیر! صاحبت حضرت صادق علیه السلامبه وعده خود وفا کرد. این را گفت و دیده از جهان فرو بست.
در همان سال، وقتی به حج رفتم، در مدینه خود را به منزل حضرت رساندم. اجازه ورود خواستم. هنوز وارد منزل نشده بودم که حضرت فرمود: ابابصیر! ما به وعده خود نسبت به همسایه ات وفا کردیم.
این داستان، افزون بر اینکه چگونگی یک توبه واقعی را برای ما ترسیم می کند، همچنین نقش ویژه توبه را در عاقبت به خیری انسان به خوبی نشان می دهد. به گونه ای که یک انسان آلوده به گناه، با توبه به جایی می رسد که محبوب امام خویش می شود و در حالی که جایگاه بهشتی خود را می بیند، در کمال آرامش از دنیا می رود.
بنابراین، نخستین گام برای رهایی از گناه و دست یابی به درجه های گوناگون عاقبت به خیری، توبه است. توبه ای که برای همیشه انسان را از گناه دور کند.
آیه 8 سوره تحریم، نقش توبه را در عاقبت به خیری انسان به خوبی نشان می دهد؛ زیرا پنج ثمره بزرگ را برای توبه نصوح و توبه واقعی بیان می فرماید که عبارتند از:
1. بخشودگی گناهان؛
2. ورود در بهشت پرنعمت الهی؛
3. رسوا نشدن در قیامت؛
4. نور ایمان و عمل در قیامت به سراغ توبه کنندگان می آید و پیشاپیش آنها حرکت می کند و ایشان را به سوی بهشت هدایت می کند؛