- دیباچه 1
- عاقبت 4
- پیشینه پژوهش 5
- کاربرد پژوهش در صدا و سیما 5
- اشاره 7
- ایمان واقعی 7
- عوامل فردی عاقبت به خیری 7
- محبت به اهل بیت علیهم السلام 8
- صبر 10
- رضا و تسلیم 12
- بندگی و عبادت در جوانی 13
- هدایا و خیرات پس از مرگ 15
- شهادت در راه خدا 16
- توبه 19
- بردباری و گذشت 22
- سپاس گزاری 24
- احسان و نیکوکاری 25
- ایثار 27
- حق پذیری و عناد نداشتن 29
- خدمت به مردم 30
- احسان به پدر و مادر 32
- تعلیم و هدایت 33
- تفکر و تعقل 35
- انفاق 37
- اشاره 39
- فصل دوم: عوامل بدعاقبتی 39
- دشمنی با ائمه علیهم السلام 39
- دل بستگی به دنیا 41
- شناخت حق و عدم یاری آن 42
- تکبر و غرور 44
- ستم و بی عدالتی 46
- ترک صله رحم 47
- عقوق والدین 50
- دوست و هم نشین بد 54
- رواج فحشا و فساد در جامعه 56
- کتاب نامه 58
پیش گفتار
بی تردید، یکی از ویژگی های آدمی، آینده نگری اوست. به همان اندازه که گذشته و حال برای انسان عبرت انگیز، مهم و حساس است، آینده نیز برای او مهم خواهد بود. بی شک، نگاه یک انسان خداگرا به آینده خویش، با نگاه یک انسان مادی گرا تفاوت خواهد داشت، ولی به هر حال، انسان، همواره به گونه ای به سرنوشت خویش توجه ویژه ای دارد. پس عمل و منطق وی حکم می کند که در طول زندگی، به گونه ای رفتار کند که سرانجامی خوش در انتظار او باشد.
به دیگر سخن، چگونگی عاقبت انسان، یعنی لحظات پایان زندگی او تا حد زیادی می تواند بیانگر چگونگی زندگی وی در سرای آخرت باشد. اگر انسان لحظات پایان عمر خویش را با ایمان به خدا و به دور از گناه و جبران خطاهای گذشته سپری کند، می توان گفت در عالم برزخ و جهان آخرت نیز از نعمت های پروردگار بهره مند خواهد شد. در حالی که اگر آدمی لحظه های پایان زندگی را در حال گناه و بی ایمانی بگذراند، بی تردید در عالم قبر و قیامت باید در انتظار عذاب الهی باشد. ازاین رو، تبیین عوامل عاقبت به خیری و بدعاقبتی و آگاهی انسان ها از این امور، موضوعی بسیار مهم است.