- پیشگفتار 1
- سکونت گاه 4
- در خانه 5
- آداب خوردن 6
- نوشیدن 14
- آقایان 17
- آراستگی 17
- بانوان 18
- تفریح 19
- خوش خلقی 19
- شوخی 20
- مدیریت زمان 22
- تشویق به تشکیل خانواده 23
- رشد دادن یکدیگر 24
- موریانه های فتنه 24
- خوش خُلقی 25
- پروانههای آشتی 25
- کتک نزدن همسر 26
- رعایت عفاف 27
- تأمین اقتصادی 27
- کار در خانه 28
- همسران 29
- پرداخت مهریه 29
- خانه؛ چشمه آرامش 30
- منزلت شوهر 31
- پاداش بزرگ! 34
- رنج هووداری! 35
- محبت به فرزندان 35
- احترام به آنان 38
- حضور در صحنه های اجتماع 39
- فراگیری دانش 40
- کودکان 42
- دختران 45
- پسران 45
- کهنسالان 48
- خویشاوندان 54
- تذکر 56
- الف) فارسی 58
نفرین آفریدگار در این جهان و آن جهان بر کسی باد که میان مرد و زنی جدایی افکند و بر خداوند است او را با هزار سنگ دوزخی بکوبد.
و کسی که برای بر هم زدن میانه آن دو گام بردارد، ولی کارش به جدایی آنان نینجامد، مورد خشم خداوند والا و نفرین او در دنیا و آخرت است و پروردگار بدو [با مهربانی] نمی نگرد».(1)
پروانههای آشتی
«کسی که برای آشتی دادن زن و شوهری گام بردارد، پروردگار بدو پاداش هزار شهیدی می دهد که به راستی در راه خدا کشته شدند، و برای هر گام که برمی دارد و هر واژه ای که در این زمینه می گوید، عبادت یک سال را به او عطا می کند؛ سالی که روزهایش را روزه بوده و شب هایش را شب زنده داری کرده است».(2)
خوش خُلقی
روزی _اُم سلمه_ از او پرسید: «پدر و مادرم فدایت! زنی دو شوهر داشت. آنان هر دو مردند و به بهشت رفتند. این زن با کدامین آنها زندگی خواهد کرد؟»
فرمود: «ای ام سلمه! زن، مردی را که خوش اخلاق تر و با خانواده بهتر است، برمی گزیند».(3)
1- [1] . لواقح الانوار القدسین، ص 879.
2- [2] . بحارالانوار، ج 76، ص 369.
3- [3] . بحارالانوار، ج 8، ص 119؛ خصال، ص 42؛ مشکاه الانوار، ص 393.