- پیشگفتار 1
- سکونت گاه 4
- در خانه 5
- آداب خوردن 6
- نوشیدن 14
- آقایان 17
- آراستگی 17
- بانوان 18
- خوش خلقی 19
- تفریح 19
- شوخی 20
- مدیریت زمان 22
- تشویق به تشکیل خانواده 23
- رشد دادن یکدیگر 24
- موریانه های فتنه 24
- خوش خُلقی 25
- پروانههای آشتی 25
- کتک نزدن همسر 26
- رعایت عفاف 27
- تأمین اقتصادی 27
- کار در خانه 28
- همسران 29
- پرداخت مهریه 29
- خانه؛ چشمه آرامش 30
- منزلت شوهر 31
- پاداش بزرگ! 34
- رنج هووداری! 35
- محبت به فرزندان 35
- احترام به آنان 38
- حضور در صحنه های اجتماع 39
- فراگیری دانش 40
- کودکان 42
- دختران 45
- پسران 45
- کهنسالان 48
- خویشاوندان 54
- تذکر 56
- الف) فارسی 58
«از خداوند والا درباره زنان پروا پیشه کنید. آنان [به سان] اسیران نزد شمایند. آنان را به عنوان امانت های خداوندی [به همسری] گرفته اید ... بر شما حقی واجب دارند؛ فرزندانتان را در درون خویش حمل می کنند تا [زمانیکه] با زایمان [از این رنج طاقت فرسا] رها شوند. پس با آنان مهر بورزید و دلشان را به دست بیاورید. تا در کنار شما بایستند. زنان را ناپسندیده نشمارید و بر آنان خشم مگیرید. از آنچه [از مهریه و جز آن] به آنها داده اید، جز با رضایت خاطر و اجازه آنان، چیزی باز پس نگیرید...». (1)
«بهترین شما کسی است که ... برای همسرش بهترین [شوهر] است».
«مردی که بر بداخلاقی همسرش تاب بیاورد، پروردگار، پاداشی را که بهخاطر تحمل ناگواری ها به حضرت «ایوب» داده است، به او خواهد داد.»(2)
«بهترین شما، کسانی هستند که برای زنان خود بهترین [شوهر] باشند. و من از همه شما برای خانواده ام، بهترم».(3)
بانوان
احترام به آنان
به بانوان سلام می کرد و آنها پاسخش را می دادند.(4)
هیچ زنی را نفرین نکرد.(5)
1- [1] . همان.
2- [2] . مکارم الاخلاق، ج 1، ص 462.
3- [3] . سنن ابن ماجه، ج 1، ص 636؛ سنن ترمذی، ج 5، ص 369؛ عوالی اللئالی، ج 1، ص 270؛ من لایحضره الفقیه ، ج 3، ص443.
4- [4] . سنن ابن ماجه، ج 2، ص 1113؛ کشف الخفاء، ج 1، ص 308.
5- [5] . تحفه الاحوذی، ج 5، ص467؛ سنن ابی داود، ج 2، ص 215؛ فتح الباری، ج 9، ص471.