زلال زندگی: سیری در سیره نبوی صفحه 42

به جوانان احترام می گذاشت و برخلاف نظر برخی از سالمندان، آنان را به فرماندهی سپاه می گماشت یا به عنوان نماینده خویش برای فراخوانی مردم غیرمسلمان به اسلام، نزد آنها می فرستاد. عنایتی خاص به تربیت همه جانبه جوانان داشت و می فرمود: «دوست ندارم جوانان شما را جز در دو موقعیت ببینیم: یا دانش­جو یا دانشمند. اگر جوانی چنین نباشد، کوتاهی کرده است. اگر کوتاهی کند، تباه می شود. و اگر تباه شد، گنه­کار است. و اگر گناه و نافرمانی کند، سوگند به آنکه محمدˆ را به حق، به پیامبری فرستاد، در آتش دوزخ جای می گیرد».

کودکان

با حفظ شخصیت کودکان، «بیشترین شوخی را با بچه ها می کرد.»(1) تاریخ نویسان نوشته اند: «مهربانی با کودکان، شیوه و روش رسول خدا بود».(2)

به والدین سفارش می کرد: «با فرزندانتان به عدالت رفتار کنید؛ همان­گونه که دوست دارید با شما به نیکی و مهربانی و عدالت رفتار شود».(3)

مردی را دید که یکی از دو فرزندش را می بوسد و دیگری را نمی بوسد. فرمود: «چرا با آنها به عدالت رفتار نمی کنی؟»(4)

به پدر و مادری که از گریه ها و بی تابی های کودک برمی آشوبند و طفل بی دفاع را به باد کتک می گیرند، می فرماید: «فرزندانتان را به خاطر گریه هایشان نزنید».

1- [1] . جامع الصغیر، ج 2، ص 358؛ المعجم الصغیر (طبرانی)، ج 2، ص 39.
2- [2] . تحفه الاحوذی، ج 10، ص 86؛ سنن ترمذی، ج 5، ص 262؛ الشمائل المحمدیه، ص 186؛ مسند احمد، ج 4، ص 190.
3- [3] . بحارالانوار، ج 101، ص 92؛ جامع الصغیر، ج 1، ص 173؛ کنزالعمال، ج 16، ص 444.
4- [4] . بحارالانوار، ج 71، ص 84؛ من لایحضره الفقیه، ج 3، ص 483؛ نوادر، ص 96.