- پیشگفتار 1
- سکونت گاه 4
- در خانه 5
- آداب خوردن 6
- نوشیدن 14
- آقایان 17
- آراستگی 17
- بانوان 18
- تفریح 19
- خوش خلقی 19
- شوخی 20
- مدیریت زمان 22
- تشویق به تشکیل خانواده 23
- رشد دادن یکدیگر 24
- موریانه های فتنه 24
- خوش خُلقی 25
- پروانههای آشتی 25
- کتک نزدن همسر 26
- تأمین اقتصادی 27
- رعایت عفاف 27
- کار در خانه 28
- همسران 29
- پرداخت مهریه 29
- خانه؛ چشمه آرامش 30
- منزلت شوهر 31
- پاداش بزرگ! 34
- محبت به فرزندان 35
- رنج هووداری! 35
- احترام به آنان 38
- حضور در صحنه های اجتماع 39
- فراگیری دانش 40
- کودکان 42
- پسران 45
- دختران 45
- کهنسالان 48
- خویشاوندان 54
- تذکر 56
- الف) فارسی 58
می فرمود: «اگر دو همسایه [همزمان] مرا دعوت کنند، دعوت کسی را می پذیرم که خانه اش نزدیک تر است؛ زیرا او به همسایگی نزدیک تر است و اگر یکی زودتر مرا دعوت کند، دعوت او را می پذیرم».(1)
آزار همسایگان را امری طبیعی می پنداشت و می فرمود: «تا روز رستاخیز، هرجا مؤمنی وجود داشته باشد، همسایه ای هم خواهد بود که او را آزار دهد».(2)
تا چهل خانه از هر طرف را همسایه اعلام کرد.(3)
«همسایه را گرامی بدار، گرچه کافر باشد».
«احترام همسایه، همانند احترام مادر است!»(4)
«وقتی کسی می خواهد مِلک خویش را بفروشد، باید نخست به همسایه خویش پیشنهاد دهد».(5)
«کسان و همسایگان دانشمند، از همه مردم به او بی رغبت ترند».
خویشاوندان
بر دسته شمشیرش نوشته شده بود: «با کسی که پیوند [خویشاوندی را] از تو گسسته است، بپیوند ...».(6)
1- [1] . سنن ابی داود، ج 2، ص 199؛ مسند احمد، ج 5، ص 408.
2- [2] . مستدرک الوسائل، ج 8، ص 423.
3- [3] . اصول کافی، ج 2، ص 666؛ بحارالانوار، ج 71، ص 152؛ مشکاه الانوار، ص 376.
4- [4] . بحارالانوار، ج 19، ص168؛ شرح اصول کافی، ج 11، ص 151.
5- [5] . جامع الصغیر، ج 1، ص 66.
6- [6] . شرح اصول کافی (مازندرانی)، ج 9، ص 202.