- پیشگفتار 1
- سکونت گاه 4
- در خانه 5
- آداب خوردن 6
- نوشیدن 14
- آقایان 17
- آراستگی 17
- بانوان 18
- خوش خلقی 19
- تفریح 19
- شوخی 20
- مدیریت زمان 22
- تشویق به تشکیل خانواده 23
- رشد دادن یکدیگر 24
- موریانه های فتنه 24
- خوش خُلقی 25
- پروانههای آشتی 25
- کتک نزدن همسر 26
- رعایت عفاف 27
- تأمین اقتصادی 27
- کار در خانه 28
- همسران 29
- پرداخت مهریه 29
- خانه؛ چشمه آرامش 30
- منزلت شوهر 31
- پاداش بزرگ! 34
- رنج هووداری! 35
- محبت به فرزندان 35
- احترام به آنان 38
- حضور در صحنه های اجتماع 39
- فراگیری دانش 40
- کودکان 42
- دختران 45
- پسران 45
- کهنسالان 48
- خویشاوندان 54
- تذکر 56
- الف) فارسی 58
می پذیرفت و بعد هم با عموم ملاقات داشت. در نتیجه، آن ساعت هم که خاص خود آن بزرگوار بود، در اختیار یاران و اصحابش قرار می گرفت.(1)
درِ خانه را خود باز می کرد. گوسفندان را نیز می دوشید.(2) به خانواده اش غذای خوب می داد.(3)
آداب خوردن
عایشه می گوید:«شکم پیامبر هرگز سیر نشد.» منظور عایشه، «آکندن شکم از غذاست» بهگونه مردمان عادی بر سر سفره های رنگین؛ تا به حلقوم خوردنی که معده را سنگین می کند، بدن را می فرساید، بی حالی و خواب آلودگی و تنبلی می آورد، حال نیایش را از آدمی می رباید و... . (4)
چون گوشت می خورد، سرش را به زیر نمی افکند. گوشت را بالا می آورد و با دندانش از استخوان جدا می کرد.(5) از هر دو دست در هنگام خوردن کمک می گرفت.(6)
روزی با دست راست خرما می خورد و هسته ها را در دست چپ نگه می داشت. گوسفندی در آن نزدیکی بود. حضرت، هسته ها را پیش گوسفند
1- [1] . بحارالانوار، ج 16، ص 150؛ حلیه الابرار، ج 1، ص 174؛ عیون أخبار الرضا، ج 2، ص 283.
2- [2] . ثواب الاعمال، ص 79؛ حلیه الابرار، ج 1، ص 286؛ اصول کافی، ج 4، ص 90؛ من لایحضره الفقیه، ج 2، ص 81.
3- [3] . سنن النبی، ص 178.
4- [4] . المواهب اللدنیه, ج 2, ص 118.
5- [5] . بحارالانوار، ج 16، ص 245.
6- [6] . مستدرک الوسائل، ج 9، ص 7.