خبر و اخلاق خبرنگاری صفحه 113

با این وجود، باید اعتراف کرد که در بررسی صدا و سیمای جمهوری اسلامی، موضوع تا حدودی متفاوت است. به این معنا که نه تنها نمی توان موضوع اخلاق در بخش اخبار و گزارش های خبری را در این رسانه، از دو بخش دیگر؛ یعنی «تولیدات و خدمات» و «تفریحات و سرگرمی ها» کم اهمیت تر پنداشت، بلکه چه بسا باید بیشتر به آنها توجه کرد؛ زیرا از یک سو، اصولاً بسیاری از دغدغه های جدی درباره مسائل اخلاقی در تولیدات رادیو تلویزیونی و برنامه های سرگرم کننده و تفریحی رسانه های الکترونیک، جایی ندارند. مثلاً امور جنسی، خشونت و انحراف های کلامی بسیار کم رنگ و غیرمستقیم نمایش داده می شوند. از سوی دیگر، صدا و سیما مهم ترین منبع کسب خبر برای بیشتر مردم کشور به شمار می آید و قدرت تأثیرگذاری فراوانی بر آنها دارد.

نکته دیگری که درباره صدا و سیما قابل توجه است و حتی در مقایسه با دو عامل گفته شده، نقش بیشتری در اهمیت یافتن اخلاق خبرنگاری در این رسانه ملی ایفا می کند، موقعیت ویژه و انحصاری آن است، به گونه ای که تمام سطوح اخلاق خبرنگاری را دربرمی گیرد.

اخلاق خبرنگاری را نمی توان و نباید امری شخصی و در محدوده تربیت و رفتارِ شخصِ خبرنگار تلقی کرد؛ زیرا این سطح از اخلاق، تنها بخشی از نیازها را پاسخ می دهد و با وجود اهمیتی که دارد، شاید کمترین بخش را تشکیل دهد. بخش مهم ترِ تحقق اخلاق خبرنگاری، به وسیله مدیران رسانه ها و ساز و کارهایی که مبتنی بر اهداف و برنامه های خود طراحی کرده اند، رقم می خورد. به عبارت دیگر، این سیاست های کلی یک رسانه خبری است که چارچوب