- دیباچه 1
- اهمیت خبر 9
- تعریف خبر 13
- اشاره 17
- ارزش های خبری 17
- 1. دربرگیری 18
- 3. برخوردها، اختلاف ها و تضادهای جسمانی و فکری 19
- 2. شهرت 19
- 4. استثناها و شگفتی ها 20
- 5. بزرگی و فراوانی تعداد و مقدار 20
- 6. مجاورت جغرافیایی و معنوی 20
- 7. تازگی و زمان رویداد 21
- خبرنویسی 22
- 1. مرحله اول، گزارشگری است 25
- 3. مرحله سوم، سازمان دهی است 25
- 2. مرحله دوم، اندیشیدن است 25
- 6. لید، مخاطب را درگیر می کند 26
- 8. پایان خبر باید پایان خوبی باشد 26
- 7. بدنه خبر، رگه های اصلی را عرضه می کند 26
- 5. مرحله پنجم، طراحی سبک و سیاق است 26
- خبرنویسی برای رادیو و تلویزیون 27
- 10. دوباره گزارشگری کنید، دوباره بنویسید 27
- 9. مرحله نهم، ارزیابی تولید است 27
- اهمیت خبرنگاری 30
- ویژگی ها و مهارت های خبرنگاری 31
- اشاره 31
- 2. در مسیر خبر بودن 32
- 1. شمّ خبری 32
- 3. تخصص 33
- 4. ارتباط با مردم 33
- 5. تعهد در قبال مردم و مصالح جامعه 33
- 6. روابط اجتماعی مناسب 34
- 7. تکمیل معلومات عمومی 34
- 8 . جمع آوری اطلاعات تکمیلی 35
- 9. سرعت عمل 35
- 11. رفتار اجتماعی مناسب 36
- اشاره 37
- منابع خبری 37
- 1. گزارش های اختصاصی خبرنگاران 38
- 3. شبکه های خبری بین المللی 40
- 4. خبرگزاری های جهانی 41
- 1. دروازه بانی 43
- اشاره 43
- 2. سانسور و خودسانسوری 47
- 3. ایدئولوژی 50
- 5. اخلاق 55
- اشاره 55
- اصل سوم: مسئولیت اجتماعی روزنامه نگار 57
- اصل دوم: روزنامه نگار وقف واقعیت عینی است 57
- اصل هفتم: احترام به منافع عمومی 58
- اصل ششم: احترام به حریم خصوصی و شئون انسانی 58
- اصل پنجم: دسترسی همگانی و مشارکت 58
- اصل نهم: امحای جنگ و دیگر مصیبت های فراروی بشر 59
- میثاق اخلاق حرفه ای در روزنامه نگاری 60
- اخلاق اسلامی و نقش آن در فرآیند اطلاع رسانی 71
- اشاره 71
- 1. احساس مسئولیت اجتماعی 84
- 2. صداقت و واقع نمایی 85
- 3. خبر برای همه 91
- 4. رعایت عدالت و انصاف 92
- 5. سودمندی و فایده رسانی 94
- 6. توجه به مصالح عمومی جامعه 96
- 7. آرامش بخشی و امیدآفرینی 97
- 8. استقلال و بی طرفی 99
- 9. نرم گویی و بیان نیکو 101
- 10. پرهیز از افترا زدن و اتهام بستن 103
- 11. پرهیز از تحقیر و توهین 104
- 12. پرهیز از ورود به حیطه زندگی خصوصی افراد 105
- 13. پرهیز از تلقین و تحمیل 105
- 14. پرهیز از تفرقه افکنی و تشتت 107
- 15. پرهیز از بدآموزی 108
- اهمیت نقش صدا و سیما در عرصه انتشار اخبار 110
- اشاره 110
- 1. تمرکز بر محور تثبیت و تقویت دین و جهان بینی اسلامی 115
- 2. تبلور و تجلی آموزه های اسلام و حکومت اسلامی 117
- 3. اعتمادسازی و استمرار آن 120
- اشاره 120
- الف) صداقت نداشتن در فرآیند انتشار خبر 121
- ج) مبالغه و اغراق در فرآیند انتشار خبر 121
- ب) تناقض گویی 121
- ه ) سانسور 122
- د) تحریف 122
- و) موثق نبودن خبر 123
- ح) بی طرف نبودن در ارائه اخبار 124
- اشاره 125
- ط) جذابیت نداشتن در ارائه اخبار 125
- اول _ شکل ارائه اخبار 125
- دوم _ قابل درک بودن 126
- سوم _ ارضای نیازهای خبری مخاطبان 127
- اشاره 130
- 3. انتقاد سالم 133
- 2. مفید بودن 133
- 5. انتشار اخبار مربوط به مردم 134
- 4. پرهیز از تکرار بی مورد 134
- 7. توجه به اهمیت خبر 135
- 6. آگاه کردن مردم 135
- 10. روشن سازی افکار عمومی 136
- 9. تجهیز و توجیه مردم 136
- 8 . در خدمت اسلام بودن 136
- 11. انتشار اخبار مهم و باارزش 137
- 14. توجه به جذابیت خبر 138
- 13. جانب داری نکردن 138
- 12. انتشار ندادن اخبار زیان بار 138
- 15. توجه به ظرافت ها و زیبایی های ادبی 139
ب) مسایلی که نظم عمومی و آرامش اجتماعی را تهدید و اخلاق حسنه و عفت عمومی را جریحه دار می کند.
ج) مطالبی که به زندگی خصوصی و احترام و حیثیت افراد و آرامش خانوادگی آنها لطمه می زند.
افزون بر ممنوعیت ها و محدودیت های قانونی بالا که جنبه همیشگی دارند، گاهی هم به طور استثنایی، ممنوعیت های موقتی، برقرار و از انتشار برخی اخبار جلوگیری می شود.
در اصول 24 و 175 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز به این موضوع توجه شده است. در اصل 24 چنین می خوانیم: «نشریات و مطبوعات، در بیان مطالب آزادند، مگر آنکه مخل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشد. تفصیل آن را قانون معین می کند.» و در اصل 175 نیز چنین آمده است: «در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، آزادی بیان و نشر افکار با رعایت موازین اسلامی و مصالح کشور باید تأمین گردد».
در قوانین مطبوعاتی کشور نیز موارد گوناگونی وجود دارد که مطبوعات از انتشار آنها منع شده اند. مواردی مانند:
_ نشر مطالب الحادی و مخالف موازین اسلامی و ترویج مطالبی که به اساس جمهوری اسلامی لطمه وارد می کند؛
_ ترویج فحشا و منکرات و انتشار عکس ها و تصاویر و مطالب خلاف عفت عمومی؛
_ تبلیغ و ترویج اسراف؛
_ ایجاد اختلاف میان قشرهای جامعه به ویژه با طرح مسائل نژادی و قومی؛