خبر و اخلاق خبرنگاری صفحه 95

خبرنگار مسلمان به حکم وظیفه دینی و اجتماعی خود باید مروّج خوبی ها باشد و به انتشار خبرهای سودمند برای مردم بپردازد. افزون بر این، حتی اگر انتشار کلیت و اصل یک خبر، بنا به دلایلی ضرورت پیدا کند، ولی طرح جزئیات آن سودی دربرنداشته، بلکه حتی نوعی بدآموزی به همراه داشته باشد، باز هم باید از انتشار آن پرهیز کرد.

قرآن کریم نیز در شیوه خبررسانی خود، سوددهی برای مخاطب را در نظر گرفته است و در نقل رویدادها با آنکه بر واقع گویی تأکید دارد، به بیان همه جزئیات نمی پردازد؛ جزئیاتی که شاید برای برخی افراد ضعیف و کم ظرفیت، باعث گمراهی و انحراف شود. قرآن در این باره می فرماید: «همانا در وقایعی که نقل می کنیم، عبرت هایی وجود دارد»؛(1) یعنی به جهت همین عبرت هاست که این داستان ها را مطرح کرده ایم و منظور دیگری نداریم.

قرآن کریم با پخش اخبار زشت و ناپسندی که افراد ضعیف را به آلودگی می کشاند، مخالف است و درباره کسانی که اشاعه فحشا میان مؤمنان را دوست دارند، با بیان بسیار تند و کوبنده ای می فرماید: «آنان که دوست دارند عمل زشتی میان مؤمنان شایع شود، در دنیا و آخرت، عذاب دردناکی در انتظارشان خواهد بود.»(2) در این آیه، رواج فحشا در میان مردم که رواج کلامی را هم شامل می شود، به قدری ناپسند تلقی شده که به انجام دهنده آن عذاب دنیا و آخرت وعده داده شده است. از این آیه و از اینکه در آیه های گزارش اخبار