کتابخانه بالقرآن

خبر و اخلاق خبرنگاری صفحه 98

صفحه 98

گاه تیتر آرامش بخش و امیدزاست و گاه اضطراب آور و مأیوس کننده.(1) وظیفه یک خبرنگار مسلمان و متعهد این است که همواره در پی آرامش بخشی و امیدزایی باشد و هرگز برای جلب توجه بیشتر مخاطب از آن عدول نکند؛ زیرا امید و آرامش، زمینه اصلی هرگونه خیر و پیشرفت برای فرد و جامعه است. در مقابل، ناامیدی و اضطراب، زمینه ساز هرگونه زشتی، بدی و شکست خواهد بود. از روایت های معصومین نیز می توان همین مضمون ها را دریافت. به عنوان نمونه، نبی اکرم (ص)، امید و آرزو را از مصداق های رحمت و انگیزه اصلی هر فعالیت معرفی می کند و می فرماید: «امید و آرزو، برای امت من رحمت است و اگر امید و آرزویی وجود نداشت، نه مادری به فرزندش شیر

1- همان. نویسنده، نمونه قرآنی این موضوع را چنین توضیح می دهد: در قرآن، ابتدای سوره یوسف، پس از آنکه بحثی از واقعه را نقل می کند تا آنجا که می فرماید یوسف به چاه افکنده می شود و او را به بهای اندک می فروشند، پیش از اینکه به ادامه ماجرا بپردازد، به بخشی از واقعه که در آیه های بعد مطرح خواهد شد، اشاره می کند: «وَ کَذلِکَ مَکَّنّا لِیُوسُفَ فِی اْلأَرْضِ وَ لِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْویلِ اْلأَحادیثِ.» یوسف: 21 یعنی: «و بدین سان یوسف را در زمین مکانت داده و تعبیر خواب می آموزیم.» این سبک قرآن که در اثنای بیان ماجرا، به بخش آینده ماجرا اشاره می کند، با توجه به مفاد آن، نوعی آرامش و امیدزایی برای مخاطب است که این سختی های پیش آمده برای یوسف که شخصیت محبوب قصه است، وی را مضطرب و ناراحت نسازد. از این نمونه و آیه های دیگر، چنین منظوری از قرآن به دست می آید که البته این برداشت با دیگر آموزه های قرآنی نیز هماهنگی دارد؛ زیرا اساساً از آیه های فراوانی در قرآن فهمیده می شود که امیدزایی، کاری با ارزش است و در مواردی به خدای تعالی نسبت داده می شود و متقابلاً القای غم، اضطراب و ناامیدی ناپسند، تا جایی که به کفر و شیطان نسبت داده شده است.