- گفتاری از مترجم 2
- مقدّمه چاپ دوم 4
- مقدّمه چاپ نخست 6
- مقدّمه 8
- دیدگاه پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و ائمّه اهل بیت علیهم السلام درباره «دوستی» 12
- اهمیّت دوست در زندگی 16
- چه کسی را باید به دوستی برگزید؟ 21
- حقوق دوستی و حدود آن 37
- مؤمن آیینه برادر (ایمانی) خویش است 46
- میانه روی در دوستی و دشمنی 49
- انواع دوستان 51
- آزمایش دوستان 54
- پایه های دوستی 59
- اشاره 59
- آنچه زداینده محبّت است 157
- اشاره 157
- 5 - دوری گزیدن از دوستان 166
- وصیّت امیرمؤمنان علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام درباره معاشرت با دوستان 181
- منابع 183
و جلیس الصّدق خیرٌمن جلوس المرء وحده(1)
از عیسی علیه السلام نقل شده که فرموده است: «با نفرت از گنهکاران دوستی خود را به خدا نشان دهید، و با دوری از آنها به خداوند تقرّب جویید و خشنودی خدا را در خشم آنها بخواهید».(2)
قرآن کریم که قانون اساسی اسلام است بدین امر تصریح کرده و فرموده است: «لاتَجِدُ قَوْماً یُؤمِنُونَ بِاللّه ِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ یُوادُّوْنَ مَنْ حادَّ اللّه َ وَرَسُولَهُ وَلَوْ کانُواْ آباءَهُمْ أوْ أبْناءَهُمْ أوْ إخْوانَهُمْ أوْ عَشِیْرَتَهُمْ».(3) و نیز: «فَأعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلّی عَنْ ذِکْرِنا وَلَمْ یُرِد إلاّ الْحَیاهَ الدُّنْیا».(4)
یکی از شاعران گفته است:
صاحب أخاثقه تخطی بصحبته
فالطّبع مکتسب من کلّ مصحوبِ(5)
کالرّیح آخذه ممّا تمرّ بهنتنا من النّتن او طیباً من الطّیب(6)
دیگری گفته است:
اذا کنت فی قومٍ فصاحبْ خیارَهم
وَلا تصحب الأردی فتردی مع الّردی(7)
عن المرء لاتسأل وسَل عن قرینه فکل قرینٍ بالمقارن یقتدی(8)
1- و همنشین راستین بهتر از نشستن به تنهایی است.
2- مجموعه ورّام، 2/25.
3- مجادله /22: هیچ گروهی را که ایمان به خدا و روز قیامت دارد نمی یابی که با دشمنان خدا و پیامبرش دوستی کنند هر چند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندان آنها باشند.
4- نجم /29: پس از آنهایی که از ذکر ما روی می گردانند و جز زندگی مادّی دنیا را نمی طلبند اعراض کن.
5- با انسان مورد اعتماد همنشین باش تا از مصاحبت با او بهره مند شوی؛ چه طبع از هر همنشین کسب تأثیر می کند.
6- و آن مانند باد است که بر هر چه بوزد از آن می گیرد؛ چه متعفّن و بدبو و چه پاکیزه و خوشبو.
7- اگر در میان گروهی باشی با نیکان آنها رفاقت کن ؛ و با فرومایه همنشین مباش که با پست پست می شوی.
8- از چگونگی مرد مپرس و از این که همنشین او کیست بپرس ؛ زیرا هر همنشینی به همنشین خود تأسّی می کند.