- گفتاری از مترجم 2
- مقدّمه چاپ دوم 4
- مقدّمه چاپ نخست 6
- مقدّمه 8
- دیدگاه پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و ائمّه اهل بیت علیهم السلام درباره «دوستی» 12
- اهمیّت دوست در زندگی 16
- چه کسی را باید به دوستی برگزید؟ 21
- حقوق دوستی و حدود آن 37
- مؤمن آیینه برادر (ایمانی) خویش است 46
- میانه روی در دوستی و دشمنی 49
- انواع دوستان 51
- آزمایش دوستان 54
- پایه های دوستی 59
- اشاره 59
- آنچه زداینده محبّت است 157
- اشاره 157
- 5 - دوری گزیدن از دوستان 166
- وصیّت امیرمؤمنان علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام درباره معاشرت با دوستان 181
- منابع 183
دوست تو نیست، و نباید دوست تو بر بریدن از تو قویتر از تو بر پیوند با او باشد.».(1)
اوامر متواتر و مؤکّدی از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وائمّه اهل بیت علیهم السلام در دست است که انسان را به حسن معاشرت و پرهیز از کوتاهی در ادای حقوق آن و اظهار دوستی با مردم و نیکی و احسان به آنها تشویق می کند.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرموده است: «رفتار خود را با کسی که با تو معاشرت دارد نیکو کن تا مسلمان باشی».(2)
نیز: «پروردگارم مرا به مدارا با مردم امر کرد، همان گونه که به ادای واجبات مأمور فرموده است.».(3)
امیرمؤمنان علیه السلام فرموده است: «همان حقی را که تو بر دوست خودداری دوستت بر تو
دارد.».(4)
ونیز: «با مردم همان گونه معاشرت کن که دوست داری با تو معاشرت کنند تا عادل باشی».(5)
امام صادق علیه السلام فرموده است: «کسی که مصاحبتش با همنشینش و رفاقتش با همسفرش و معاشرتش با معاشرش، و همسایگیش با همسایه اش، و رفتارش با کسی که نسبت به او خوشرفتاری کرده، و کردارش با کسی که با او نان و نمک خورده است نیکو نباشد از ما نیست».(6)
از امام رضا علیه السلام پرسیدند: عقل چیست؟ فرمود: «تحمل غم، مدارا با دشمنان و سازگاری با دوستان است».(7)
اهل بیت علیهم السلام به این که مردم را تنها به حسن معاشرت و حفظ حقوق آن تشویق کنند بسنده نکرده اند بلکه این حقوق را بیان و حدود آن را روشن ساخته اند،و ما ای خواننده
1- تحف العقول، /55.
2- امالی شیخ طوسی،1/120.
3- وسائل الشیعه، 8/540.
4- روضه کافی،8/23.
5- بحارالانوار، 78/111.
6- فروع کافی،4/286.
7- بحارالانوار،1/116.