غفلت، علل و آثار آن صفحه 21

کجا او گردد از عالم هویدا(1)

دو - تصور نادرست

برخی با وجود اعتقاد به خداوند، از ذات متعال او تصور درستی ندارند و او را در آسمان ها می جویند. بی گمان، چنین مفهومی از وجود الهی، تصوری غلط است که در غفلت ریشه دارد. خداوند در قرآن کریم در ردّ این اندیشه می فرماید: «وَ هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ ما کُنْتُمْ؛ هر کجا باشید، او همراه و با شماست». (حدید: 4)

و می افزاید: «وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَلکِنْ لاتُبْصِرُونْ؛ و ما از شما به او (شخص در حال احتضار) نزدیک تریم، ولی شما نمی بینید». (واقعه: 85)

اصلاح برداشت های نادرست از ذات الهی می تواند در حیات فردی و اجتماعی انسان بسیار اثرگذار باشد. کسی که خداوند را در همه جا حاضر می داند، هیچ گاه در محضر او گناه نمی کند. یکی از علل گناه کردن، باور نداشتن حضور خداوند است.

معرفت نادرست، به آنچه ذکر شد، منحصر نیست. داشتن باوری راستین از خداوند، به معنای روزی دهنده، توانا، دانا، مهربان، حکیم، صادق و عادل دانستن اوست. آنان که برای گذران زندگی شان، به هرجنایتی دست می زنند یا با پیش آمدن حادثه ای ناگوار، به خدا گلایه می کنند،(2) شناخت درستی از خداوند ندارند.