گزیده معراج السعاده صفحه 106

پسندیده پیشوایان بزرگ و در درجه نخست خود پیامبر صلی الله علیه و آله بوده است که با زنان در کارِخانه کمک و معاضدت می فرمودند؛ تا جایی که گفته شده است کمک به اهل و عیال کفّاره گناهان کبیره است و کسی که برای حفظ آبروی خود و خانواده در پی کسب حلال وتأمین معاش باشد مانند جهادگر در راه خداست.

عطای دیگر مهمان کردن خویشان، همسایگان و دوستان است که وسعت رزق می بخشد و موجب طول عمر و برکت می گردد. خداوند رزق مهمان را به شخص مهمانی دهنده می رساند.

صدقه دادن در هر بامداد یا شامگاه و در هر موقع باعث رفع بلاها و آفات می شود. هدیه دادن به خویشان و دوستان و فرزندان و اهل وعیال حتی به کسانی که بظاهر دشمن اند؛ موجب ازدیاد دوستی و محبّت بین شما و دیگران می شود.

هدیه را قبول کنید و در مقابل هدیه ای متناسب به هدیه دهنده (مُهدی) ببخشید که بر محبّت بین شما می افزاید. هدیه دادن و هدیه گرفتن سنّت رسول اکرم صلی الله علیه و آله بوده است.

در همه این نوع عطاها و صدقات باید تقرّب به خداوند مورد نظر باشد نه خودنمایی و شهرت و آوازه وتکلّف و اسراف که موجب تباهی می گردد.

از عطاهای دیگر که رتبه ای بلند درنزد خداوند متعال دارد قرض دادن به صورت قرض الحسنه و مهلت دادن به قرض دار است تا استطاعت پرداخت داشته باشد. خداوند متعال از این قرض دادن چنین یاد کرده است:

مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللّهَ قَرضاً حَسَناً فَیُضا عِفَهُ لَهُ اَضْعافاً کثیرَهً؛ «کیست که خدا را وام (قرضه الحسنه) دهد تا خدا بر او به چندین برابر بیفزاید؟» (بقره/ 244).

در حقیقت، گویی به خدا قرض می دهید و ثواب آن را ازخدا می گیرید.

قرض دهنده باید بر مقروض تنگ نگیرد و آبروی او را نریزد و به او مهلت

پرداخت بدهد. از عطاهای بسیار مهم که در اسلام از صدر اسلام معمول بوده است و منشأ خیرات بسیار در همه زمینه ها شده است: وقف کردن و صدقات جاریه