گزیده معراج السعاده صفحه 155

دروغ و فریب را در ساحت اقدس الهی راهی نیست. خداوند می فرماید: وَمن یعمل مثقالَ ذَرّهٍ خَیْراًیَرَه و مَنْ یعمل مثقالَ ذَرَّهٍ شرّاً یَرَه؛ «پس هر کسی به وزن ذرّه ای

نیکی کرده باشد آن را می بیند و هر کس به وزن ذرّه ای بدی کرده باشد آن را می بیند.» (زلزال/ 6 و 7). و نیز می فرماید: کُلُّ نَفْسٍ بِما کَسَبَتْ رَهینه؛ «هر کس در گرو کاری است که کرده است» (مدّثر/ 38).

خداوند در آنچه گفته است صادق است. قومی را براثر معاصی غرق کرد، مردمی را بر اثر تکرار گناه با صاعقه و بلای آسمانی نابود نمود. عدّه ای از کفّارتبه

روزگار بر اثر کفر و الحاد با شمشیر برنده پیامبر عالیقدر صلی الله علیه و آله و حضرت علی علیه السلام

به دیار نیستی رهسپار شدند و بسیاری دیگر با انتقام خدایی به نابودی مبتلا گردیدند. آیا خداوند نسبت به این چنین بندگانی رحیم و کریم نبود؟! باید بدانی که کرم جایی دارد و عدالت و انتقام جایی.

در آخرت، حساب دقیق و سریع و عذاب نیز به موقع است وخدشه ناپذیر. پس باید دست به گناه و معصیت نیالایی و در برابر طاعت و اطاعت توقّع کرم و عفو داشته باشی. در اصناف دیگر نیزافرادی هستند که به نحوی فریب خورده و مغروراند.

عالمانی که به همه علوم از کلام و فلسفه ونجوم و ... می پردازند ولی از علوم دینی و تبلیغ مردم و تهذیب نفس غافل اند. به همه چیز می پردازند جز به آفات نفسانی خویشتن:

صد هزاران فصل دانی از علوم

جان خود را می ندانی ای ظلوم

گمان می کنند شأن ایشان بالاتر است از این که صفت بدی در آنها ظاهر باشد و اخلاق رذیله را منحصر در عوام الناس می دانند و چون آثار کبر و حبّ ریاست و برتری و شهرت در یکی از ایشان ظاهر گردد، تصور کند که این تکبّر نیست بلکه غرض عزّت دین و اظهار شرف علم است و چون علامات حسد در آنها پیدا شود زبانشان به غیبت امثال و اقران جاری گردد و پندارند این از راه غضب در دین و