گزیده معراج السعاده صفحه 157

معرفت و یقین و وصول به درجات مقرّبین می نمایند و مدّعی مشاهده جمال معبود و وصول به مرتبه شهود می باشند و دیگران را بر کنار از این عوالم می پندارند. اینان

جمعی از اهل دنیا را به دام خود کشیده اند، دین شان را بر باد می دهند و مالشان را می خورند. هنوز در آغاز راهند ولی خویشتن را از جمله و اصلان می شمارند. هنوز منزلها در پیش دارند و حجابهای بسیار آنان را ازمشاهده پرتو جمال باز می دارد. امّا مغروراند و فریفته. ادّعایی می کنند ولی خود می دانند که راهی نرفته و

به تهذیب نفس توفیق نیافته و راه گم کردگانی بیش نیستند:

بر افکن پرده تا معلوم گردد

که یاران دیگری را می پرستند

طایفه دیگر سلاطین و حکّام اند که به ظاهر طالب صفت عدالت و نیکنامی اند و می خواهند که آنان را به عدالت و نیکنامی ستایش کنند و نیکخواه بندگان خدا خوانند؛ امّا غالب کسانی که در خدمت سلطانی یا فرمانروایی مجال سخن گفتن می یابند به جهت ضعف نفس یا طمع دوستی مال و مقام دنیا به آنان سخنانی می گویند که به خوش آمدگویی می انجامد و امر به سلطان فرمانروا مشتبه می شود و فریفته چنین کسانی می شود که در حقیقت خائن به ملک و ملت اند. روزگار چنین سلطانی به عیش و راحت می گذرد؛ تجسّس حال بیچارگان و ستم رسیدگان نمی کنند. دیری نمی گذرد که بساط قدرتشان برچیده می شود و جز نام ننگین و سیه روزی از آنان چیزی بر جای نمی ماند.

58. طول امل و آرزو

طول امل و آرزو عبارت است از امیدهای بسیار و آرزوهای دراز و توقّع زندگانی دنیا و بقای در آن. علت این امر دو چیز است: یکی جهل و نادانی و اعتماد بر صحّت و جوانی و عهد شباب خویش که مرگ را به همین سبب از خود دور می داند. غافل از اینکه مرگ ناگهان و بی خبر می رسد و به زندگی پیر و جوان هر دو پایان می دهد.