گزیده معراج السعاده صفحه 60

قفس تن پرواز می کند و در عالم قدس قرار می گیرد. یا به عذاب ابدی دچار می گردد یا در بهشت عدن جایگزین می شود.

2 - آن که تصوّر کند که مرگ نقصی به او می رساند و تنزّلی برای وی حاصل می شود. این تصوّر زائیده غفلت و جهل نسبت به حقیقت مرگ است. مرگ موجب کمال مرتبه انسانی است. به قول ملاّی رومی:

از جمادی مردم و نامی شدم

مردم از نامی به حیوان سر زدم

مردم از حیوانی و آدم شدم

پس چه ترسم کی زمردن کم شدم

باردیگر هم بمیرم از بشر

تا بر آرم از ملائک بال و پر

بار دیگر از ملک پرّان شوم

آنچه اندر وهم ناید آن شوم

انسان کامل و کمال خواه همیشه مشتاق مرگ و طالب مردن است. علی علیه السلام می فرمود: به خداوند سوگند که فرزند ابی طالب آن چنان به مرگ انس دارد که طفل به پستان مادر؛ بلکه انس علی علیه السلام به مرگ از انس کودک به پستان مادر بیشتر است.

مرگ، نیم جانی از تو می ستاند و مُلک ابدی و نعیم آخرت را به تو ارزانی

می دارد: پس بال و پر روح قدسی را بر هم زن، گرد و غبار کدر عالم جسمانی را از خود بیفشان و قفس تنگ خاک را در هم شکن و به آشیان قدس پرواز کن:

شاهد دولت در آغوش خودآر

دست از این معشوق هر جایی بدار

مرغ زیرک باش و بشکن دام را

خاک ره بر سر فکن ایّام را

3- خوف از مفارقت و دوری آن چه از زر و زیور دنیا و ملک و منزل و باغ فراهم کرده است. برای از بین بردن چنین خوفی شایسته است عاقل دیندار و معتقد به آخرت تفکّر کند که زخارف و تعلّقات دنیوی ارزش این همه دلبستگی را ندارد و دیر یا زود باید از آنها دل کند و آنها را برای دیگران رها کرد.

4 - خوف از شماتت دشمنان و تصوّر خوشحالی آنان. شکی نیست که منشأ این خوف از وسوسه های شیطان است و این امر نه به دین شخص ضرر می زند و