گزیده معراج السعاده صفحه 64

ز ابر گریان شاخ سبز و تر شود

نور شمع از گریه روشنتر شود

ای خنک چشمی که آن گریان توست

وای همایون دل که او بریان توست

37. علت کمی خوف ازخدا

علّت کمی خوف ازخدا سه چیز است:

1 - بی خبری از عظمت و جلال خداوند متعال و جهل نسبت به مؤخذه و عقاب روز جزا و سستی اعتقاد و ضعف یقین.

2 - غفلت از محاسبه روز قیامت و بی توجّهی به اهوال و عذابهای آن روز پر خطر.

3 - از اطمینان و خاطر جمعی به رحمت کامله خداوند یا مغرور شدن به طاعات خود. برای علاج این علّتها می توان کوشش در تحصیل یقین و ایمان به خدا و روز پاداش نمود. وقتی حالت یقین پیش آمد در دنیا صبر بر مشقّت و زحمت می کند و چون قوه صبر پیدا کرد؛ به مجاهده و ذکر خدا و طاعت و بندگی

می پردازد و انس و معرفت به خداوند به وی رضایت به مقدّرات الهی می دهد. چنین بنده ای باید پیوسته متذکّر انواع عذاب الهی باشد و مرگ را پیش نظر آورد. باید به احوال خائفین و اولیاء حق بیندیشد، حضرت داوود علیه السلام حضرت یحیی علیه السلام

پیامبر عالیقدر اسلام صلی الله علیه و آله حضرت علی علیه السلام و حضرت زین العابدین سیّد سجاّد علیه السلام

و سایر پیشوایان ما پیوسته در مناجات و دعا و راز و نیاز با حق تعالی بودند و از خوف و خشیت خداوند گریه می کردند و گاه بیهوش می افتادند. این بزرگواران با معصوم بودن خود چنین بودند. حال ما که معصیت کاران و آلودگانیم چگونه است؟ انسان ضعیف از احوال آینده خود سخت بیخبر است نمی داند اعمال او در ترازوی حق چه ارزشی دارد؟ بنابر این مغرور و مطمئن شدن از آینده سرنوشت خود، کار خدا جویان و دینداران واقعی نیست. باید به خدا نالید و از او یاری خواست. گاه بندگان خدا در آخرین روزهای حیات و حتّی سکرات و بیهوشیهای مرگ؛ به