یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 146

بیمار اصابت نکند، او را پرهیز می دهد. خدا طبیب مهربانی است، جلوی دنیا را می بندد که ما گرفتار آن نشویم.

آقای دولابی می فرمودند: اگر الآن با هر کسی مصاحبه کنیم، می گویند: حاج آقا گرفتار هستیم. گرفتاری او هم یا پول است، یا بیماری، و یا مسائل دنیایی. نوع این طور است. کم داریم که کسی واقعا درد دین داشته باشد و بگوید: من از خدا دور هستم. چرا آدم نشدم. چرا من خود را نشکستم؟ هستند ولی کم هستند، نوعا گرفتار دنیا هستند. پول ندارم، مال ندارم، قسط دارم.

فرمودند: همه اینها می گویند: گرفتار هستیم. فرمودند: نگویید گرفتار هستیم، بگویید: گرفته یار هستیم. یعنی خدا ما را گرفته است. در دنیا را بسته است. اگر ما بیمار نشویم، ناله ما بلند نمی شود. اگر در دنیا به روی ما باز باشد و عافیت و سلامتی و قدرت و همه امکانات به ما عنایت شود، بشر باغی گر عجیبی است. یعنی طبع انسان این طور است. خدا در قرآن می فرماید:

کَلَّا إِنَّ الإِنسانَ لَیَطغی أَن رَاَهُ استَفنی؛(1) چنین نیست که شما

میپندارید. به یقین انسان طغیان می کند، از این که خود را بی نیاز بیندا یعنی طبع بشر این است. اگر همه چیز برای او فراهم باشد، طغیان می کند. این است که خدا با ابتلائات، با بیماری ها، با گرفتاری ها، با