یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 194

مقدم داشتن حوائج دیگران

استاد بزرگواری می فرمودند: من معمولاً با دوستان به مشهد می روم. بارها من به امام هشتم علیه السلام عرض کردهام: اگر حاجت رفقای من را برآورده کنی، ولی حاجت من را ندهی، به خدا قسم ناراحت نمی شوم. ولی اگر حاجت من را روا کنی، ولی حاجت بقیه را برآورده نکنی. اصلاً خوشحال نمی شوم.

با همین محبّت ها، با همین ایثارها، با این فهم و معرفت و این بزرگوار به مقامات بلندی هم رسیدند

می فرمودند: یک شب خواب دیدم باغ خوبی در بهشت به من دادند. گفت: به خدا قسم خوشحال نشدم. بعد به من گفتند: تو دوستان و فامیل را هم می توانی شفاعت کنی و آنها را هم جا بدهی. می گفت: به خدا قسم از حرف دوم خوشحال شدم.

تک خوری

بعضی افراد فقط تک خور هستند، من پرست هستند، من محور هستند. می گوید: من گلیم خود را از آب بیرون بکشم، کاری به دیگران ندارم. ماشین من تصادف نکرد، بقیه هر چه شد شد. این خیلی بد است. ما باید در ضرر و غم دیگران هم شریک باشیم، نه فقط در منفعت دیگران. در منفعت خود دیگران را هم شریک کنیم.