یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 228

حقیقت انسان

طبق آیات و روایات فراوان، روح ما قبل از بدن ما خلق شده است. بزرگترین اشتباهی که انسانها می کنند، این است که خود را با بدن اشتباه می گیرند. فکر می کنند حقیقت انسان این بدن است، در حالی که حقیقت انسان روح و جان اوست.

اگر روح و جان نباشد، بدن ما ارزشی ندارد. بدن ما یک مرکبی است که روح ما بر آن سوار است. اشتباه بزرگ ما این است که همه سرمایه گذاری را روی این بدن کرده ایم. بدن ما مثل یک مرکب است.

مثنوی یک مثال می زند و می گوید: حضرت عیسی علیه السلام سوار یک الاغ می شود. او عیسای پیغمبر است و این مرکب الاغ است. بعد گریز می زند و می گوید: روح ما عیسای روح اللهی و دم الهی است و بدن ما مثل یک مرکب و مثل یک الاغ است.

مثل این که ما خود را با یک ماشین اشتباه بگیریم. ماشین وسیله حمل و نقل ماست. من مدام ماشین را دستمال می کشم و مدام مراقبم که خط به ماشین من نیفتد و مدام غصه ماشین را می خورم، ولی خودم را که صاحب ماشین هستم، فراموش می کنم. بدن ما با روح ما یک چنین نسبتی دارد.

حقیقت ما روح و جان ماست. بچّه در رحم مادر بعد از چهار ماه کامل می شود. یعنی دست و پا و چشم و گوش و همه ساخته می شود، ولی آن قدر شرافت ندارد. تا این که روح در آن دمیده شود. لذا اگر قبل از چهار ماه کسی عمدا بچه را از بین ببرد و سقط کند، یک دهم دیه به عهده او