یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 235

نفس و جنبه های طبیعی و مادی ما اثر می گذارد. اگر روح دریایی باشد، تکان نمی خورد.

روح ما شکست پذیر نیست. قدرت خدایی در آن است. روح الله است. صفات الله در آن است. این تلنگرها به نفس ما و به تعین ما برخورد می کند.

اسارت روح

ما عنوان هایی برای خود درست کرده ایم، من عالم هستم، من مدیر کل هستم، من وزیر هستم، وکیل هستم، پدر هستم، پدر بزرگ هستم، لذا به ما بر می خورد. و الاّ روح ما خیلی لطیف است، اصلاً این حرف ها به آن اثر نمی کند. روح مجرد که می گویند، یعنی از همه این قید و بندها آزاد است. به قول مثنوی

بند بگسل باش و آزاده ای پسر

چند باشی بند سیم و بند زر

عبدالله بن فضل می گوید: از امام صادق علیه السلام سؤال کردم:

لِأَیَّ عِلَّهٍ جَعَلَ اللهُ .عَزَّ وَ جَلَّ الأَروَاحَ فِی الأَبدَانِ بَعدَ کَؤنِهَا فِی

مَلَکُوتِهِ الأَعلَی فِی أَرفَعِ مَحَلٍّ؛(1) برای چه خداوند ارواح را در تنها نهاد، پس از آن که در ملکوت اعلی بالاترین جا را داشتند؟ روحی که در اعلی علیین، در بالاترین مکانها با خدای متعال بوده است، چرا خدا آن را در این بدن فرستاد؟ چرا در این دنیا در فشار فقر و گرفتاری قرار داد؟ چرا در این بدن و دنیا گرفتار شدیم؟