یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 252

مواظب باشیم که این منهای پنداری، ما را از واقعیات و از آن من واقعی و حقیقی ما غافل نکند. من حقیقی برای خداست و آن چیزی که منسوب به خداست، با هیچ چیزی از بین نمی رود. لذا می گوییم: جسم من کلام من، همسر من، وطن من، ظاهر من، دنیای من، آخرت من. تمام اینها را به من نسبت می دهیم.

منِ واقعی

مناجات های امام سجاد خیلی عاشقانه است. به خدا خطاب می کند:

یَا نَعیِبِی وَ جَنَّتِی و یَا دُنیَایَ وَ آخِرَتِی؛(1) ای تو، نعمت و بهشت

من، و ای تو، دنیا و آخرت من من واقعی را دارد می گوید. به خدا می گوید: ای بهشت من، ای نعیم من، ای دنیای من، ای آخرت من! همه چیز من تو هستی. اگر آن من واقعی را که جنبه لاهوتی و خدایی ماست پیدا کنیم و با او عشق بورزیم و این منهای دنیایی و خیالی را فدای آن کنیم و در آن مسیر خرج کنیم، زنده ابدی می شویم. در حدیث قدسی آمده است:

عبدی أطعنی اجعلک مثلی أنا حی لا أموت، اجعلک حیّاً لا تموت، أنا غنی لا أفتقر أجعلک غنیّاً لا تفتقر، أنا مهما أشأ یکن أجعلک مهما تشأ یکن ؛(2)ای بنده من، مرا اطاعت کن، تاتو را