یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 264

انبیا آمده اند تا جنبه های طبیعی و مادی و جسمانی ما را به معنویت و روحانیت تبدیل کنند، تا ملکوتی شود و بالا برود. آن وقت زندگی ما حیات طیبه و حیات نورانی می شود. و انسان زندگی جاودانه پیدا می کند. امام صادق علیه السلام فرمودند:

العُبُودِیَّهُ جُوهَرَهُ کُنهُهَا الرُّبُوبیَّهُ؛(1) بندگی حقیقی، جوهره ای است که اساس و ذات أن ربوبیت است. اگر ما بنده کامل حق تعالی شدیم، محو بندگی شدیم، روحانی و خداگونه شدیم، در آن ربوبیت خوابیده است. ولی اگر این عبودیت را به نحو اکمل و اتم انجام ندادیم، یا طبیعیت و مادیت بر ما غلبه پیدا کرد، یا گناه و معصیت و ظلمتهای دنیا ما را گرفت، روح ما به قالب تن ما می آید و اسیر تن می شود و به زندان جهنم می رود و می سوزد و پایمال می شود.

این است که هر چه بتوانیم باید روی خود مطالعه کنیم. باید یک مقدار مراقبه و فکر و اندیشه داشته باشیم.

آیات انفسی

ما دو نوع آیات الهی داریم: آیات آفاقی و آیات انفسی. آیات آفاقی مثل آسمان و زمین، بیرون از وجود ماست. همه اینها نشانه های آفریدگار و توحید و یگانگی خدای متعال است. آیات انفسی آن چیزی است که در درون و روح و جسم ماست.