یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 267

تشریفات و اسم و رسم های دنیاست را کنار بگذاریم.

حضرت سلیمان معصوم بوده، پیغمبر هم بوده است. جن و انس و شیاطین و دیو و دد و پرنده ها و ماهی های دریا، طبق آیات قرآن و روایات در اختیار او بوده اند. خود حضرت سلیمان علیه السلام از خدای متعال درخواست کرد:

«قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِی وَهَبْ لِی مُلْکًا لَا یَنْبَغِی لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِی إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ »؛(1) پروردگارا، مرا ببخش و ملکی به من ارزانی دار که هیچ کس را پس از من سزاوار نباشد. در حقیقت، تویی که خود بسیار بخشندهای ملک عالم ظاهری است و ملکوت عالم بالا است. گفت: ملکی به من بده که به احدی نداده باشی. خدا هم باد و ابر و دیو و دد و اقیانوس و دریا و همه چیز را در اختیار او گذاشت. از این بالاتر نداریم. همه اینها با یک بند آمدن نفس بر باد رفت.

هیچ بر هیچ

بزرگی می فرمود: من برای تک تک شعرهای حافظ می توانم نمونه آیه یا روایت بیاورم. یعنی لسان غیب که به ایشان گفته می شود، در واقع آن حقایق و معانی را به زبان فارسی زیبا و در قالب غزل و شعر بیان کرده است. می فرماید: