یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 360

این قید کثیر اندازه نمی دهد. به مکان و زمان و موقعیتی خاص اختصاص نمی دهد. منظور از یاد خدا توجه قلبی است. ذکر و یاد خدا نهایت ندارد. یعنی در هر زمانی، در هر مکان و موقعیتی ذکر خدا خوب و توصیه شده است.

حضرت موسی علیه السلام به خدا عرضه می دارد: من گاهی برای قضای حاجت میروم، خجالت می کشم ذکر خدا کنم. خداوند فرمود:

یَا مُوسَی إِنَّ ذِکِری حَسَنُ عَلَی کُلَّ حاَلٍ؛(1) ای موسی، یاد من در هر حالی پسندیده است.

اصلاً نمی شود خدا را کنار بگذاریم، یا فراموش بکنیم، یا حاضر و ناظر ندانیم.

همه از خداست

خدای بزرگ به امامان بزرگوار ما بسیار عظمت داده است. چیزهایی به آنها داده، که در عالم به احدی نداده است. چنان که در زیارت ناحیه می خوانیم:

آتَاکُمُ اللهُ مَالَم یُؤتِ أَحَداً مِنَ العَالَمِینَ،(2) خداوند به شما مقامی عطا کرده است که به احدی از اهل عالم عطا نکرده است. خدای مهربان هرچه از کمالات، قرب، معنویات، ولایت مطلقه، و هرچه