یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 37

نشود، یعنی منِ خود را خوب ذوب نکند، خود را کنار نگذارد و عبودیت کامل را در مقابل خدا به خود نخرد، در مقابل هست حقیقی علوّ و برتری جوییده است.

باید من خود را کنار بگذاری و راه ساده آن سلام کردن و ادب و تواضع است. این که آدم خود را پایین تر ببیند. می فرماید: هر کس در مقابل هست حقیقی، نیست حقیقی نشود، در مقابل او قد علم کرده است، علو و برتری جسته است، استکبار نشان داده و تکلیفش معلوم است.

«إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرِینَ(1)»خداوند مستکبرین را دوست ندارد.

مصداق استکبار

خدا می فرماید: من مستکبرین را دوست ندارم. در ذیل این آیه آمده است:

مَن ذَهَبَ یَرَی اَنَّ لَهُ عَلَی الآخَرِ فَضلاً فَهُوَ مِنَ المَستکبِرین؛(2) هر کس بر این باور است که بر دیگران برتری دارد، از مستکبران است. ما وقتی مستکبر می گوییم، فوری فرعون و فراعنه و آمریکا به ذهنمان می آید. هر کس که در خانه تحکم کند، هر کس در محلّ کار خود حالت سلطه گری و برتری طلبی دارد و ادعا می کند که من بالاتر هستم، من بزرگ