یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 400

بعضی از جاها پذیرایی آنها فقط چای است. شما اگر این را هم رد کنید، خجالت می کشند که از شما پذیرایی نشده است. ایشان فرمودند: بمیلان. بعضی مواقع آدم باید بمیلاند. یعنی خود را بشکند. هر چند سخت است.

با اصحاب صفّه

اصحاب صقه فقرایی بودند که در مدینه خانه و زندگی نداشتند. روی سکوی مسجد در جوار پیغمبر زندگی می کردند. پیغمبر هم از آنها تفقد می کرد. اگر چیزی از بیت المال به آنها می رسید، بین آنها تقسیم می کردند. به تعبیر امروزی کارتون خواب بودند. یعنی هیچ چیز نداشتند. فقط در نماز شرکت می کردند. نه شغل داشتند و نه سرمایه. اما حضرت به اینها خیلی محبت داشتند.

عدهّ ای از ثروتمندان آمدند و گفتند: ما حرفی نداریم دور شما بیاییم، ولی از این کسانی که دور شما هستند عار داریم. شما اینها را طرد کن ما می آییم. آیه نازل شد:

«وَاصْبِرْ نَفْسَکَ مَعَ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاهِ وَالْعَشِیِّ یُرِیدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَیْنَاکَ عَنْهُمْ تُرِیدُ زِینَهَ الْحَیَاهِ الدُّنْیَا»؛(1) و با کسانی که پروردگارشان را صبح و شام می خوانند و خشنودی او را می خواهند، شکیبایی پیشه کن، و دو دیده ات را از آنان برمگیر که زیور زندگی دنیا را بخواهی.