یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 413

تکبّر با آدم متکبر رفتار خوبی است. باید با آدم های متکبّر با تکبّر برخورد بکنیم و بینی آنها را به خاک بمالیم تا غرور خود را کنار بگذارند. البته مواردی که با متکبر باید متکبرانه برخورد کرد، مواردی است که باعث شود او از تکبر و رذائل اخلاقی خود بیرون بیاید و اصلاح شود. امّا اگر این باعث جنگ و مسابقه در تکبر بشود و خود ما هم آلوده شویم، چیز پسندیده ای نیست. مثل این که می خواهیم برویم یک معتادی را نجات بدهیم، خود ما هم معتاد شویم.

مواردی که تکبّر جایز شمرده شده است به این معنا نیست که ما واقعا خود را بالا ببینیم و غرور ما را بگیرد، بلکه باید شبیه سازی کنیم. مثل کسی که گریه نمی کند، ولی حالت خود را شبیه به گریه کردن درست می کند. مثل این که می گوییم: حالت حلم می گیریم. مواردی هم که گفتند تکبر جایز است، مواردی است که هم در طرف اثر داشته باشد، و هم حالت تکبر به خود بگیریم. یعنی در مقابل متکبر قیافه متکبر را بگیریم و در واقع متکبر نباشیم. این باید در موردی باشد که جواب بدهد. یعنی حالت تکبر و قیافه متکبرانه ما بت طرف را بشکند و قصد ما هم خیر باشد، نه چیز دیگر. بی

بی اعتنایی به متکبر

راهکاری دیگر برای مقابله با انسان متکبر از امام صادق علیه السلام نقل شده است که بسیار جالب است. فرمودند: