یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 43

چه کسی بنده تر از من است؟

در روایت آمده است: پیغمبر عظیم الشان صلی الله علیه وآله در مدینه مشغول خوردن نان جو و غذای ساده ای بودند. خانمی پیغمبر را نمی شناخت. وارد مدینه شد. سراغ پیامبر را گرفت. گفتند: آن آقا پیغمبر است.

خیلی تعجّب کرد. دید روی زمین نشسته است. اوّلین بار بود که پیغمبر را می دید. نشست کنار پیغمبر و با تعجب به پیغمبر گفت: «یا مُحَمَّدُاِنَّکَ لَتأکُلُ اَکلَ العَبدِ وَ تَجلِسُ جُلُوسَهُ ؛ای محمد، همانند برده ها غذا می خوری و روی زمین می نشینی؟!» تعجب کرده بود.

حضرت فرمودند:

وَیحَکَ وَاَیُّ عَبدٍ أَعبَدُ مِنی: وای بر تو! چه کسی بنده تر از من است؟

یعنی من عبد هستم، من برده هستم، من آقا نیستم، بزرگ نیستم.

بعد به حضرت عرض کرد: اگر ممکن است از این غذا به من محبّت کنید. حضرت یک تکه نان جدا کردند تا به او مرحمت کنند. عرض کرد: نه آقا جان، آن نانی که به لبها و دهان شما خورده و تبرک شده را می خواهم. خانم زرنگی بود. چون همه بدن پیغمبر تبرّک است. حضرت مقداری از این نانی که به لب خود زده بودند، به او مرحمت کردند و او میل کرد.

امام صادق علیه السلام فرمودند:این خانم به برکت این نان تبرّکی که حضرت

به او مرحمت کردند، تا آخر عمر خود دیگر به بیماری مبتلا نشد.(1)