یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 6

ابن ابی یعفور می گوید: امام صادق علیه السلام دست های خود را به دعا برداشته بودند و شنیدم که می گویند:

رَبَّ لاَ تَکِلنی إِلَی نَفسِی طَرفَهَ عَینِ أَبَداً لاَ أَقَلَّ مِن ذَلِکَ و لاَ أَکثَرَ(1)، خدایا، مرا یک چشم بر هم زدن به خود وا مگذار، نه کمتر و نه بیشتر!

و در این هنگام اشک از رخسار امام علیه السلام جاری شد. التماس می کردند و ناله می زدند که خدایا، یک لحظه نظر لطف تو از من برنگردد! می دانستند که اگر کسی از نظر خدا بیفتد کار تمام است و چه به سر او می آید. اگر خدا بگوید: من با تو کاری ندارم، این بدترین چیزهاست.

راه پیش گیری از خشم خداوند

حضرت عیسی علیه السلام بدترین چیزها را برای ما بیان کردند. حالا راه پیشگیری آن چیست؟ از عیسی پیغمبر صلی الله علیهالسلام پرسیدند:

فَبِمَا یُتَّقَی غَضَبُ اللهِ: چگونه می شود از غضب خدا دور ماند؟

ما چه کنیم تا از غضب خدا در امان باشیم و هیچ وقت خدا به ما خشم نکند. چه کنیم تا ما را به حال خود رها نکند و از دید و نظر الهی نیفتیم؟

راه حل آن چیست؟ فرمود:

بِأَن لاَ تَغضَبُوا، راه در امان بودن از خشم خدا به این است که خشم مگیرید.