یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 63

می کنم. خوب می رویم، ولی هر کاری من کردم، شما نباید سؤال کنید، باید تسلیم باشید. عرفا و اهل معنا روی این آیه خیلی مانور دادند.

می گویند: شرط اول و آخر سلوک راه خدا این است که در مقابل خدا، در مقابل پیغمبر و در مقابل امام معصوم تسلیم محض باشیم. چون و چرا نکنیم. نگوییم چرا نماز صبح دو رکعت است؟ چرا نماز مغرب سه رکعت است؟ من تا متوجه نشوم نمی خوانم. پس تو می خواهی ازمنِ خودفرمان بگیری.

فلسفه احکام

البته تمام احکام ما حکمت دارد، فلسفه دارد، حقیقتی دارد، ولی لازم نیست ما فلسفه های آن را بدانیم. ما میدانیم خدا حق است، حکیم است، مالک ماست، اختیار دار ماست. ما عبد هستیم، هرچه می گوید بر اساس حکمت و مصلحت است و باید گوش بدهیم. معنای عبودّیت این است که تسلیم باشیم و چون و چرا نکنیم.

می گوید: حتماً من باید بفهمم ضرر این چیست، منفعت این چیست. پس تو به دنبال نفع و ضرر هستی. به دنبال فرمان بردن نیست. البته کسی به خاطر نفع و ضرر هم اطاعت بکند، باز هم خوب است، ولی می خواهم عرض کنم باید روح تسلیم و بندگی در ما حاکم باشد.

ما تسلیم نیستیم. اگر تسلیم امام زمان باشیم، امام زمان ظهور می کند. خیلی ها با امام زمان چون و چرا می کنند. چرا این کار را کرده است، چرا آن کار را نکرده است. همین حالا هم به پیغمبر خدا اعتراض دارند. اینجا این