یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 7

خشم نکن. به خود و به دیگران خشم نکن. با خود بداخلاقی نکن. بعضی افراد به خود هم حرف های ناپسند می زنند و با خودشان هم بداخلاقی می کنند.

با بندگان خدا خشم نکن. با خدا غضب نکن. بعضی با خدا هم بداخلاق هستند. همیشه با خدا دعوا دارند. مثلاً می گوید: چون خدا حاجت من را نداده، من با خدا قهر می کنم و نماز نمی خوانم. بداخلاقی با خدا هم بد است.

بداخلاقی با خداوند

بعضی ها می پرسند: شما می گویید: کسانی که خوش اخلاق هستند، جای آنها در بهشت است. پس کسانی که بی نمازند، ولی خوش اخلاق هستند هم باید در بهشت باشند!

این طور نیست؛ چون کسی که نماز نمی خواند، در حقیقت با خدا بداخلاقی می کند. اگر خوش اخلاق بود، نافرمانی خداوند را نمی کرد. از خدا تشکر می کرد. فرمان خدا را زیر پا نمی گذاشت و به آن بی اعتنا نبود.

خوش اخلاقِ به معنای واقعی، یعنی کسی که هم با خدا و هم با بندگان خدا، خوب و خوش اخلاق باشد، در بهشت است. کسی که با خدا قهر و بداخلاق است، هرچند به مردم محبّت می کند و دست به سر آنها می کشد، او را نمی توان خوش اخلاق دانست. کسی که با خدا و خودش قهر است، خوش اخلاق نیست.