یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 96

نمی توانم بگویم از یک مخلوقی برتر هستم. پیغمبر اولو العزم است، کلیم الله است، با خدا صحبت می کند، این همه معجزه داشته است؟

خطاب شد: چرا آن حیوان را نیاوردی؟ عرض کرد: پروردگارا، من جرأت نمی کنم بگویم من برتر از او هستم. خطاب شد: ای موسی، اگر آن حیوان را می آوردی، نام تو را از دیوان انبیا محو می کردم.(1)

یک «من» آن هم خدا

خدا درباره تکببر و غرور و برتری جویی حساسیت نشان می دهد. بزرگی و کبریایی مخصوص خود اوست.

یکی از بزرگان تعبیر زیبایی دارد. می فرماید: یک «من» در عالم بیشتر نیست و آن هم خداست. فقط یک نفر حق منم دارد، آن هم خداست. اینجا غرقگاه خداست. خدا دست از خدایی خود برنمی دارد. ما باید فکری به حال خود کنیم. بیاییم بنده خدا شویم. این که فکر کنیم ما خدا می شویم، اختیار داریم هر کاری بکنیم، هر چیزی را بگوییم، هر راهی را برویم، اشتباه

است. باید بنده او شویم.

اگر در برابر خدا قد علم کنیم، زود میشکنیم، حتّی اگر پیغمبر باشیم. اینجا جایی است که می فرماید: «الِکبرِیَاءُ رِدَائِی:(2)منیت و بزرگی مخصوص من است.» این لباس فقط برای خداست. هر کس بخواهد وارد