یک گام تا خدا : مباحثی پیرامون تکبر و خودخواهی صفحه 97

این بزرگی و منیّت شود، من او را خرد می کنم. اینجا هیچ استثنا ندارد.

فرمود: خدا دست از خدایی خود بر نمی دارد. آن کبریایی و عظمت برای اوست. ما باید فکری به حال خود کنیم. باید تسلیم خدا شویم. دو «من» در عالم نمی تواند حکومت کند، باید یکی باشد و آن خداست باشد.

گناهی که با آبهای دریا پاک نمی شود!

تحقیر دیگران گناه بزرگی است. این که ما به خلقت الهی به چشم حقارت بنگریم، گناه بزرگی است، چه برسد به یک انسان.

ملا عبدالله در «مکاتیب» نقل کرده است: قد یکی از همسرهای پیغمبر کوتاه بود. قد کوتاه و بلند و خیلی از چیزها دست ما نیست. بیشتر خلقت ما دست ما نیست. خدا خلق کرده است. خدا به این شکل درست کرده است. وقتی این خانم قد کوتاه آمد عبور کند، یکی از همسران پیامبر به حالت اهانت و توهین اشاره کرد که چقدر قد او کوتاه است.

پیغمبر عظیم الشان که رحمه للعالمین است، فرمودند: گناهی مرتکب شده است که با آبهای دریا پاک نمی شود.(1) یعنی تو به خدا ایراد کردی، به خلقت الهی اهانت کردی. این اهانت است. اگر این خانم قد کوتاه است، خود او که خودش را درست نکرده است. خدای بزرگ او را خلق کرده است. ما نباید توهین کنیم. نباید به خلقت خدا اهانت کنیم. این در واقع ایراد به خداست.