حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 114

غرور و تباهی

انسان نباید به دانش و حافظه خود تکیه و امید داشته باشد. همه امید و توکل باید به خدا باشد. امام صادق علیه السلام فرمودند: من دخله العجب هلک؛ (1)عجب بر هر کس وارد شد، هلاک می شود. اگر انسان غرور پیدا کرد، در هر رشته ای باشد، زمین می خورد. یک پهلوانی که همه را زمین زده بود، غرور او را گرفت. به خداوند گفت: جبرئیل را هم بفرست. او را هم زمین می زنم. بعد از این حرف تب کرد و گوشه اطاق افتاد. دیگر نمی توانست بنشیند.

یک موش وارد اطاق او شد. با این که موش خیلی ترسو است، پای او را می مکید. او هم التماس می کرد که این موش را رد کنید.غرور علمی و غرورهای دیگر انسان را زمین می زند. آنچه مانع پیشرفت انسان است غرور است. کبوترهایی که بلند پروازی می کنند، گرفتار صیاد می شوند. شیطان شش هزار سال خداوند را عبادت کرد. چون مغرور شد، سقوط کرد.

تکیه بر تقوا و دانش در حقیقت کافری است

راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

شخص ثروتمندی در یک روزی با فرزند خودش بالای کوه رفته بود. از آن بالا چشم او به گله گوسفندان زیادی که بیست چوپان آن ها را محافظت می کردند افتاد. به خودش گفت: خوش به حالم که این همه ثروت دارم. یک ناسزایی هم - نستجیر بالله - به خداوند متعال گفت. بلافاصله یک گرگ به طرف او آمد. پسرش آمد جلوی گرگ را بگیرد،