حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 14

در این بازار اگر سود است با درویش خرسند است

خدایا منعمم کن به درویشی و خرسندی

شکر بر نداده ها

اگر انسان ثروتمند شد، گرفتار می شود. نعمت فقر، نعمت بلندی است. امام سجاد علیه السلام در «صحیفه سجادیه» می فرمایند:

و اجعل شکری علی ما زویت عنی اوفر من شکری ایاک علی ماخولتنی؛(1) خداوندا، سپاس مرا به درگاهت بر آنچه داده ای افزون تر نما از سپاس من به درگاهت بر آنچه که به من عطا کرده ای!

خدایا، تو را به خاطر آنچه به من ندادی، بیشتر شکر می کنم.

در ندادن چقدر خیر خوابیده است. شخصی می گفت: خدا را شکر می کنم به این همه نعمت که به من داده است. به او گفتم: خداوند را باید به چیزهایی که به تو نداده بیشتر شکر کنی. ما نمی توانیم درک کنیم. به او گفتم: اگر یک خواهر فاسد، یا یک فرزند معتاد داشتی، چه می کردی؟ گفت: این معنا اصلا به ذهن من نیامده بود.

امام صادق علیه السلام از قول خداوند می فرمایند:

لو لا انی استحیی من عبدی المؤمن ما ترکت علیه خرقه یتواری بها؛(2) اگر از بندۂ مؤمنم حیا نمی کردم، یک پارچه که خود را با آن بپوشاند به او نمیدادم.

از بس دنیا لجن و پوچ است. دنیایی را که خدا برای بندگان مؤمنش نمی پسندد، چگونه از او درخواست کنیم؟! خداوند می فرماید: در خانه من را می زنی تا در دنیا را به روی تو باز کنم و همه چیز را از دست بدهی؟!