حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 141

کارهای خوب سیئات و بدی ها را از بین می برد.

یکی دیگر از چیزهایی که گناهان را پاک می کند، نماز روز یکشنبه ماه ذی القعده است. این نماز چهار رکعت است و آثار بسیار مهم و عجیب دارد و موجب عاقبت به خیری است.

اهل سلوک مانند مرحوم میرزا جواد آقا ملکی تبریزی، استاد امام رحمََه الله، نه در کتاب «المراقبات» این نماز را ذکر فرموده اند. عمده کسانی که اهل سلوک بوده اند، به این نماز خیلی اهمیت می دادند.

زیبا بینی

حضرت عیسی علیه السلام با اصحاب خود از کنار لاشه ی سگی عبور می کردند. اصحاب گفتند: چقدر گندیده و متعفن است! حضرت عیسی علیه السام فرمود:«ما ابیض اسنانه؛(1) چه دندان های سفیدی دارد!»می خواستند بفرمایند: باید همیشه زیبایی ها را دید. اگر انسان زیبایی های افراد را ببیند، جهنم برای او بهشت می شود. آتش زدن هنر نیست. این هنر جهنمی هاست. هنر این است که قشنگی ها را ببینیم و نشان بدهیم. حضرت زینب علیه السلام تمام بلاها و اسارت ها و خارها را گل می بیند. می فرماید:

ما رأیت الا جمیلا؛(2) جز زیبایی ندیدم. هیچ بلایی نیست، مگر آن که یک نعمت آن را احاطه کرده است. هر نعمتی یک بالایی هم دارد. شکست ها و بلاها و بیماری ها جنبه های مثبت هم دارند. دوای سوزها همیشه سازهاست. وقتی انسان ساخت، همه سوزها از بین می رود. وقتی در مقابل حوادث تسلیم شد، درد و رنج از بین می رود.