حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 15

برخی افراد برای رسیدن به دنیا به هر دری می زنند. پیش هر کس و ناکسی سر فرود می آورند تا به دنیا برسند. امام سجاد علیه السلام می فرمایند:

إنی لانف ان اسأل الدنیا خالقها فکیف اسالها مخلوقا مثلی؛(1) من کراهت دارم که از خالق دنیا دنیا را بخواهم، چه رسد به این که آن را از مخلوقی مثل خودم درخواست کنم.

در گرفتاری های ما هزاران لطف خداوند خوابیده است. اگر خداوند در نعمت و ثروت را باز کند، بیشتر مردم از خدا فرار می کنند. لذا فرمود: اگر از بنده ام حیا نمی کردم، حتی یک پارچه هم برای ستر عورت به او نمی دادم.

دنیاجویی و اخرت جویی

اگر انسان لذت دنیا را برد، باید تلخی چیزهایی دیگر را بکشد. اما اگر نسبت به دنیا بی اعتنا بود و اعراض کرد، شیرینی عبادت و بندگی را به او می چشانند. خداوند دنیا و آخرت را با هم جمع نمی کند. خدا و خرما با هم جمع نمی شود. خداوند برای هیچ کس چنین نخواسته است. برای حضرت سلیمان هم نشد. برای شما هم نمی شود. پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله فرمودند:

ان فی طلب الدنیا إضرار بالآخرۃ و فی طلب الآخره اضرار بالدنیا فاضروا بالدنیا فانها اولی بالاضرار؛(2)در دنیاجویی زیان زدن به آخرت است و در آخرت جویی زیان زدن به دنیاست. شما به دنیا زیان زنید که دنیا به زیان رسانیدن سزاوارتر است.