حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 156

ترحم به حیوانات

خداوند برای رحم کردن به یک حیوان ترحم می کند.

مرحوم حجت الاسلام شفتی یکی از علمای بزرگ اصفهان بوده است. فعلا قبر او در مسجد سید اصفهان زیارتگاه است. در زمان قحطی وضع او خیلی بد بوده، در فقر شدید زندگی می کرده است.

در یک روز سرد زمستانی جگر سفیدی برای خانمش می گیرد. آن را به یک سگی که چند بچه شیر ده داشته می دهد و او را سیر می کند. یکی از تجار مهم شهرستان شفت مازندران وصیت می کند که تمام ثروت من را به مرحوم شفتی بدهید و او هم نباید به کسی بدهد.

از این ثروت هنگفت چند پارچه آبادی تهیه می کند و بیش از سیصد خانواده را اداره می کرده است و این مسجد سید را هم می سازد. شما اگر بخواهید خداوند به شما رحم کند، باید به زیر دستان خود رحم کنید.

امام حسین علیه السلام از جدش رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نقل می فرمایند:

أفضل الاعمال بعد الصلاه إدخال السرور فی قلب المؤمن بما لا إثم فیه؛ افضل اعمال بعد از فرائض، ادخال سرور در دل مؤمنین است، به چیزی که در آن گناه نباشد.

حضرت ابی عبدالله علیه السلام متوجه شدند یک غلام یهودی نان خودش را لقمه لقمه می کند و جلوی یک سگ می گذارد. از این غلام پرسیدند: چرا این کار را می کنی؟ غلام گفت: دلم گرفته است. می خواهم با سیر کردن این سگ، دلم شاد شود. من به این مخلوق خداوند رحم می کنم تا خداوند غم را از دلم بردارد.

امام حسین علیه السلام این غلام را که دیدند خوشحال شدند. به صاحب یهودی