حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 19

گفتار دوم: شکر نعمت ها (2)

اشاره

من أنعم الله علیه بنعمه فعرفها بقلبه فقد ادی شکره؛هر کس خداوند به او نعمتی دهد و او با جان و دل بفهمد و به آن شناخت پیدا کند، شکر آن نعمت را ادا کرده است.

«امام صادق علیه السلام»

گفتم که روی خوبت از من چرا نهان است

گفتا تو خود حجابی ورنه رخم عیان است

گفتم که از که پرسم جانا نشان کویت

گفتا نشان چه پرسی آن کوی بی نشان است

گفتم که سوخت جانم در آتش نهانم

گفت آن که سوخت او را کی ناله و فغان است

گفتم که حاجتی هست گفتا بخواه از ما

گفتم غمم بیفزا گفتا که رایگان است

گفتم مرا غم تو خوشتر ز شادمانی

گفتا که در ره ماغم نیز شادمان است