باید بفهمید که غیر خداوند هیچ کس کاره ای نیست. این وجدان و درک خیلی مهم است. اگر انسان این فهم را پیدا کرد، آن وقت می گوید:
إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ؛(1)تنها تو را می پرستم و تنها از تو کمک می طلبم.
و آن را درست می گوید. اگر انسان کارهایش برای خداوند باشد، به فرموده پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم چشمه های حکمت به روی او باز می شود. بسیاری افراد هستند که اصلا درس نخوانده اند. اما خود را خالص کرده اند و کارها وحرکت های آنها چون برای خداوند بوده، خیلی چیزها به آنها داده اند. اگر شما هم بخواهید به علوم الهی راه پیدا کنید، باید اخلاص داشته باشید. باید کارها خالصاً لله باشد.
این که گفته اند چهل روز، برای این است که انسان در این چهل روز یک دفعه اخلاص پیدا کند و جا بیفتد وگرنه همان روز اول به انسان می دهند.
علامت خالص شدن این است که رفقایی که انسان را به بدی ها دعوت می کنند ترک کند. تمام معاشرت های انسان باید خدایی شود. اگر این طور شود، چشمه حکمت که خداوند فرموده است، همان روز اول از قلب انسان بیرون می آید.
مزد کار
هر علم و درسی شما را به خداوند نزدیک نمی کند. باید از پولهایی که شبهه ناک و حرام است پرهیز کنیم. معاملاتی که خداوند دوست ندارد را نباید انجام دهیم. اگر اخلاص داشته باشید، درهای رزق به روی شما باز می شود. این که امر به اربعین شده است. برای این است که اخلاص در
1- سوره فاتحه، آیه 5.