حدیث دوست: بیست گفتار معنوی صفحه 243

رجوع به خود

بیشترین سؤال هایی که انسان می خواهد از دیگران بکند، اگر به خودش رجوع کند، متوجه می شود که آن را می داند.

یکی از بزرگان می گفت: آنچه را ما گم کرده ایم، می توانیم در وجود خودمان پیدایش کنیم. اگر انسان به خودش رجوع کند، دیگر سؤالی برایش باقی نمی ماند. ما باید دفتر خود را باز کنیم. ائمه معصومین علیهم السلام فرموده اند هم خود ما و هم قبر های ما در دل دوستانمان است.

کوی جانان که صد کوه و بیابان در ره است

رفتم از راه دل و دیدم که ره یک گام نیست

امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند:

دواءک منک و ما تبصر

وداءک منک و ما تشعر (1)

یعنی هم درد، و هم دوا و درمان در خود شماست. فقط باید آن را پیدا کنیم. اگر درون خود را نگاه کنیم، خیلی از مشکلات ما معلوم می شود. اصلا مشکلات ما از همین وجود خود ماست.

شخصی می گفت: بعضی از مواقع عینک به چشم من است و متوجه نمی شوم و به دنبال عینک خود می گردم. با عینک به دنبال عینک می گردم. گاهی ساعت به دستم بود و به دنبال ساعت می گشتم. می گفت: چهل سال با اسب خودم دنبال اسبم می گشتم. باید بنشینی و نگاه کنی.

تقلای بی خودی نکن. غیر از خدا کسی و چیزی نیست. همه چیز مال خداوند است. خدا ما را بی غرض خلق کرده است. یعنی به دنبال سود و بهره ای نبوده است.